تازہ ترین
ur
بنیادی صفحہ » آزمانک » دیمپان—-اصغر زبیر

دیمپان—-اصغر زبیر

جاگہ:کیچ کورءِ دامن
رمس:سینزدہ مولمان
پْراہ ملگیں ساچان!
گوں ہاوندءَ عرض اِنت کہ تئی نَدءِ اے تُنگی ہجبر مہ پُرشات۔و گوں وتی پُر مِہریں لوگ بانک و کہولءِ اے دگہ مردماں مدام ساہگانی چیرا بات ئے۔
شالا انچش بات۔
اے نمدیءِ نبشتہ کنگءِ نیمون ایش انت کہ گوں تو وتی دلءِ چندے پاہار درشان بہ کنان۔ چہ ہما روچءَ کہ تو اے میتگءَ پہ سالونکی اتکگ ئے و منی دوستی ئیں دزگہارءِ وابانی معنا جوڑ بوتگ ئے۔۔۔۔۔۔۔۔ہما روچءَ بہ گر داں مرچی تئی عشقءِ آس یک حسابءَ منی دلءَ جمبور اِنت۔ہما شپءَ کہ من ترا دیستگ ات تئی وشیں کندگ وشرکنیں روحءِ زندانءَ من ءَ وتی انگیراں زرت و من چو رُژنءِ شیدائیں شپچراگءَ تئی آتْراپءِ مرید جوڑ بوتاں ۔کہ کجا نہ کجا تئی وشیں بویے گینءَ بہ کپیت۔
من وَہما تہتءِ شپءَ تئی شیدا بوت آں،من گشاں ہانی ءَ چہ مستریں وش نصیب نیست کہ تئی دابیں پُرمڑاہیں ورناہے رستگ ئِے۔چرائیءَ پد من مدام ہمے دمک و راہانی پد گِر بوتگاں۔کہ کجا نہ کجا گوں تو دُچار بہ کپاں۔۔۔۔۔۔۔۔
بلئے پدا ہمے جیڑاِتگ کہ ہانیءَ منی سراچنچو بھسہ است اِنت و پدا آ سکیں سادگ و دل پہکیں جنکے،نبا شمئے درنیامءَ دگہ جیڑہے پاد بئیت،من نہ لوٹ اتگ کہ منی دزگہارءِ زندگی تباہ بہ بیت،پرچاکہ من زانتگ کہ آ ترا سکاّنی سکّ دوست داریت۔پمشکہ من وتی عشقءِ دیم ہونی داتگ داں کہ منی دزگہار گمانی دیمپان مہ بیت۔
چوناہا من مدام تئی جست کتگ کہ تئی چکانی پت چون اِنت یاکہ رؤگ،رؤگءَ پہ تو سلام گون کتگ کہ چکانی پتءَ سلام کن، بلئے نزاناں آئیءَ ترا منی سلام داتگ اَنت یا ناں۔
منی ارواہءِ تاہیر بکشوکیں ساچان!تو چہ من وت گیشتر زانت کارئےو یک نبشتہ کاریے ئے،دْرستیں پیچ و تاباں شرتر سرپد بئے۔تو زانئے زندگی بیدء یک تامےءَ،یک لذّتےءَ ،آ تام تُری دردء کچّل و گُردِرّ بہ بیت یاکہ تئی پیمیں سارتیں ساہگےءِ چمگءِ بہ بیت۔پہ زندگی ءِ رنگ و زیبائیءَ چیزے نہ چیزے الم پکار اِنت۔ چم ہوادگ مہ بنت،دل ہامگ مہ بیت۔
من رَبیتءِ منوگرنیاں،بلئے شمئے درنیامءَ پمشکہ نیاتکگاں کہ من اگں لوگے بست نہ کناں داں من ءَ کروجگءِ اوں ہچ حقّ نیست،من پرچا اے ساہگءَ بہ گُڈّاں،من پرچا اے شانتلءَ سنگے بہ جناں۔۔۔۔۔۔
ہیر گپ باز اَنت۔
من وت کشی یابوٹ کُش ورگءِ نیّتءَ ،و ترا حال دَیگءِ واستہ اے نمدیءَ نبشتہ کنگءَ نیاں ،بلکن من وتی عشقءَ ابدمان کنگءِ واستہ ترا حال دَیگ لوٹاں کہ من تئی یاتانی ہمراہیءَ چہ تئی وشبواں چہ دور شالءَ رؤگءَ آں ۔
من چہ وتی لوگءِ مردُماں چہ موکل گپتگ کہ فلسفہ واناں داں کہ تئی عشق ءِ یادگارءَ ابدمان کت بہ کناں۔
تئی مولد
سمّل ساچ

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*