تازہ ترین
ur
بنیادی صفحہ » نوشتانک » کوہسارانی—-عطاشادؔ یوسف عزیز گچکی

کوہسارانی—-عطاشادؔ یوسف عزیز گچکی

پیر و درگاہاں چے لوٹ اتگیں محمد اسحاق وہدے لعل خان ءِ گس ءَ ودی بوت، گڑا پت و ماتانی کرّا زنگی ایں تُپنگے اوں نیست ات کہ وتی قبائلی دودانی رد ءَ لہتیں ساہتانی واست ءَ ’’ سنگانی سر‘‘ تربت ءِ آتراپ ءَ بہ لرزین انت، بلے زالبولاں وتی رسم و دودانی رد ءَ وشیّ درشان کت۔ کاڑاں گوں ڈہل و چاپاں وتی وشی درانگاز کت انت ۔ میتگ ءِ لوگ لوگ ءَ حلوہ بہر کنگ بوت، داں ہفت شپ ءَ سیاد و وارث و ہمساہگاں سپت و چوگان کت۔
مالک ءَ شاگیں گوانزگے درئتکہ
نُنل وتی راج ءَ را مبارک بات
بچک ءِ ودی بووگ ءَ پت و مات چہ گل ءَ بال وہدے زالبول و کاڑانی شیرکنیں تواراں اے سپتاں اش کنگ ءَ اتاں کہ ہبر آہانی گمان ءَ نیست ات کہ آہانی جگر ءِ ٹکّر اصل ءَ وتی راج ، قوم و بلوچ سرزمین ءِ واست ءَ پہر ءِ سوب بیت۔ یک رژنائیں استارے بیت و پت وت ہمائی ءِ سوب ءَ پجہ آرگ بیت۔ لہتیں سالاں رند محمد اسحاق تربت ءِ یکیں اسکول ءَ دیم دئیگ بوت دانکہ علم و زانت ءِ سہت و زیوراں گوں سینگارگ بہ بیت۔ ودی بووگ ءِ گوما اے سکّیں شیوار و ذہین ایں چکے ات۔ چیزے سالانی توک ءَ دیما روان بوت و آئی ءِ پکر مزن بوت و ذہین ءِ دریگ پچ بوت انت۔
آئی ءَ وتی ہر چہار کنڈاں وتی چاگرد ءِ جہل و برز و شرّ و ہراب ءِ مارگ بندات کت، بلے اے مارشتاں پہ درانگازی ءَ راہے پکار ات۔ پرے ہاتر ءَ باز چار و بچار رند آئی ءَ وتی فکری درانگازی ءِ ہاتر ءَ شاعری ءِ راہ وتی کت و ہمے وڑا آئی ءِ شاعری بندات بوت۔ عطاؔ ءَ اسکول ءِ زمانگ ءَ کریم دشتی ءِ پیمیں ہوشیار و شیواریں دوستے ءِ نیاد و نذیکی نصیب بوت۔ کریم دشتی ہم شاعری ءِ دلدادہ ات۔ دوئیں دوست کہ وہدے یکجاہ بوت انت، یکے دومی ءِ ہیال ءَ سرپد بوت و وتی تک و پہنات ءِ جاورہال ءِ سرا گپّ و تران کت و یکے دومی ءَ وتی تازئیں شعر (تخلیقات) ونت و اشکنائینت انت۔ یکے دومی ءِ کمزوری و نزوری آنی باروا ہم شور و سلاہ کت۔ اسکول ءِ زمانگ ءَ عطا ءَ اردو شاعری و کریم ءَ بلوچی زبان ءَ شاعری کتگ۔ عطا ءَ اسحاق و کریم ءَ ک۔ب۔ دشتی ءِ نام ءَ شاعری کتگ ات۔ ( مرچی ہم منی کرّا ریکارڈ ءَ آہانی ہما نامانی شاعری موجود انت) عطا شاد ءَ گوں منی بنداتی گند و نند 1960-61 ءِ زمانگ ءَ وہدے آ کالج ءَ وانگ ءَ ات و ہمے وہداں ریڈیو پاکستان کوئٹہ ءَ چے حنیف بلوچ ( قلات والا) ءِ گوما ’’میر ءِ مہمان خانہ‘‘ ءِ نام ءَ یک گپّ و رپی مراگشے کنگ ءَ اتنت۔ اے مراگش ءَ عطا یک جنگلی نا ونندہ ئیں دیہاتی’’لشکو‘‘ ءِ کرد ءَ ادا کنگ ءَ ات۔ آ وہداں اے مراگش ’’ زہگانی مجلس‘‘ ءَ شنگ کنگ بووگ ءَ ات کہ تیوگیں بلوچستان ءَ سک گوشدارگ و پسند کنگ بوؤگ ءَ ات ۔ ہمے دور ءَ ’’ ورناء وانندہ گل ‘‘ جوڑ بوت آئی ءَ وتی ادبی شاخ ’’ لبزانکی دیوان ‘‘ ہم دیما آؤرت، ایشی ءِ ادبی مجلسانی تہا عطا شاد ءَ شریں وڑے ءَ بہر زرت چمداں چہ عطا ءِ شاعری ءِ جلوہ و وشبو شنگ و تالان بوت۔ ریڈیو پاکستان ءِ ذریعہ ءَ آئی ءَ فیض محمد بلوچ ، مرید بلیدی، زہرو، شکل خان، محمد ہاشم و ملا موسیٰ ءِ پیمیں بلوچی کلاسیکل گشندہانی چہ نذیک ءَ گوشدارگ و کلاسیکل شاعری ءِ باروا جست کنگ، ہیل کنگ و پجہ آرگ ءِ شریں پیمے ءَ موہ رس ات۔ چریشاں عطا ءَ باز پائدگ زرت۔ کالج ءَ وہدے ریڈیو پاکستان کوئٹہ ءَ پروڈیوسر ءِ منصب ءَ گوں بندوک بوت تہ آئی ءَ گوں بشیر احمد ءَ سلاہ و مشورہ ءَ پد ریڈیو ءَ گوں ہمگرنچیں دراہیں کلاسیکل گشندہانی ہما دراہیں شعر کہ آہانی سینگانی توک ءَ ات انت کاگدانی پشت ءَ نبشتہ کنگ بندات کت۔ اے رد ءَ بلوچی زبان ءَ یک گران بہائیں گنجے رس ات، دومی نیمگ ءَ عطا ءَ وتی شاعری بزاں شعرانی پکری برزی، لبزانی جلوہ ناکیں ماڑی جوڑ کناں کت، اگاں من بگوشاں کہ عطا ءِ شاعری نوکیں بلوچی شاعری و ادب ءِ بنداتی روچاں (قول ءِ آئی ءِ جند) ءِ چو ’’ رنگ ءِ گوہی‘‘ ءَ شنگ و تالان بووان بوت و گندگ گندگ ءَ بلوچ چاگرد ءَ چاہبار ءَ بگر داں کوہلو ءَ ، بولان ءَ بگر داں ’’درآپ‘‘ زاہدان ءَ آئی ءِ شاعری ءِ گپ و ہبر تالان بوت۔
اشی ءِ توک ءَ ہم شک نیست کہ اے عطا ءِ ہما عشق ات کہ وتی زبان، وتی ہاک و وتی سرزمین ءِ نندوکانی گوم ءَ است ات۔ اشی ءِ بندات شاعری ءِ رنگ ءَ بوت و ایشی ءِ چاشنی لبزانک ءِ مچکدگ دوستانی برمش و اوست و واہگانی پری (دیوی) ءَ گوں امباز بوت۔
دل ءَ بلین کہ دل ءَ روک بیت ہزار چراگ
نہ بیت روچ اے چکاس ءِ شپ پہ چار چراگ
اد ءَ عطا یک انچیں دردے وتی سینگ ءَ مارگ ءَ انت کہ ایشی ءِ لذت آئی ءَ پہ درنگاز ءَ لاچار کنت ۔ بلکین من بگوشاں کہ شاعر ءِ اندر ءِ مارشت آئی ءَ گوں گپ جنت و گوشیت کہ دل ءِ چراگ ءَ روک کن دانکہ ایشی ءِ رژن ءَ چے دگہ باز قندیلانی بلگ و روک بوؤگ ءِ سوب ودی بہ بیت ’’ دل ءِ چراگ ءَ روک کن ‘‘ آ اے ہاتر ءَ نہ گشگ ءَ انت کہ آئی ءِ ڈیہ ءَ ’’تاسے آپ سد سال وفا‘‘ ءِ رواج پشت نہ کپتگ ، یا پہ بیر گیری ءَ بالاچ ءِ بن داتگیں آس نوں تستگ و سرد بوتگ۔ بلکیں اے درد بے علمی ، ناوانندہی و جاہلی ءِ تہاری ءَ گار کنگ و گوں رژنائی ءَ بدل کنگ ءِ درد انت کہ ایشی ءَ آئی ءِ چاگرد چاریں نیم ءَ انگر کتگ۔ ہما چاگرد کہ اود ءَ جوانیں شعور و سسا ءِ دراہیں راہ و در بند انت۔ اودءَ زبہری ، نادز رسی و برات کشی وتی گڈی ہدّان انت۔ عطا اے دْرہیں چیزانی ہلاپ ءَ وتی دل ءِ چراگ ءَ بلینگ و روک کنگ لوٹیت۔ آ رژنائی ءَ کہ عطا لوٹیت آ علم و زانت و چاگردی سرپدی ءِ رژن انت۔ آ چاگردد ءِ تہا وتی غریب و پہوال ءَ را گراں مہذب و عزت داریں جاہے دئیگ ءِ ہاتر ءَ دل ءِ چراگ ءَ گوں ہوناں رژنا کنگ و وتی نوجواناں یک جوانیں بانداتے واہند کنگ لوٹیت۔ آئی ءِ پکا یقین و گمان انت کہ ہمے یکیں چراگ ءِ روک ءَ چے سداں رژنائی شنگ و تالان بیت۔ او اے سیاہ و تہاریں شپ رژنا بنت و اؤکیں سہب رژنا، پر کندگ و علم و زانت و سرپدی ءِ وشیں جار ءَ جنت۔ اے درست جگر ءِ ہوناں گوں روک کتگیں چراگ ءِ منت ءَ بنت۔
عطا ءِ شاعری فکری شاہگانی، چاگردی زانت و شاعری دز رس ءِ گپ کنگ بلوٹاں تہ باز وہد پکار بیت۔ پرے ہاتر ءَ من گپّ ءَ گونڈ گراں و وہد ءِ ہیال ءَ داراں کہ دگہ بازیں دوست ہم گپّ جن انت۔
اے رد ءَ من یک مزنیں شاعرے ءِ ازمی درانگازی ، لبزانکی ذوق و سرپدی ، شاعرانہ تخیل، تخلیقی، پختگی، وتی چاگرد ءَ گوں ہمگرنچیں محاورات، اصطلاحات، تلمیحات و آئی ءِ کلاسیکل شاعری ءِ سرا دزرسی و درانگازی و چو گشاں کہ آئی ءِ شاعری ءِ ماڑی نوک نوکیں وڑ و پیم ، ہیال و چہر و شبینانی کارمرزی داں دنیا است انت پشت کپت انت و بیہال کنگ نہ بنت۔
شاعری ءَ ابید عطا شاد یک شریں ڈرامہ نویسے ہم بوتگ، آئی ءَ ریڈیو پاکستان و پاکستان ٹیلی ویژن ءَ را لہتیں انچیں یاتگاریں ڈرامہ داتگ کہ بلوچی لبزانک ءَ ڈرامہ ءِ رد ءَ اشانی درود مشکل ایں کہ ودی بہ بیت۔ اشاں ابید عطا یک شریں جار چین (کمپئیر) ڈائیلاگ رائٹر و ازمکارے بوتگ۔ عطا شاد ءَ بلوچی زیمل ءِ سرا دزرس است ات و ساز و زیمل ءَ پوہ و سر پد ات۔ عطا شاد یک انسانے ءِ جہت ءَ گش و کند ، زندہ دل و ہر کس ءَ ہور و تؤر بوؤکیں شریفیں شخص یے ات۔ آ یک خود دار و سرپدیں مردمے ات۔
عطا ءَ چہ کجا بندات بکناں و کجا ہلاس ، لبز ہمراہ نہ بنت و سمجھ کار نہ کنت، گوں ہمائی ءِ شعر ءَ گپ ءَ ہلاس کناں۔
من نہ مرتاں اچ وشی ءَ تو باور بکن
زندگاں ما کہ عہد تئی پادار نہ بیت

اے نبشتانک عطاشاد ءِ سالروچ ءِ درگت ءَ اکیڈمی ادبیات
کوئٹہ ہنکین ءَ برجم داشتگیں لبزانکی دیوان ءَ وانگ بوتگ۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*