بنیادی صفحہ » نوشتانک » بیگل،بے گل ءَ شت۔۔۔۔۔!…..بالاچ حمید نور

بیگل،بے گل ءَ شت۔۔۔۔۔!…..بالاچ حمید نور

’’تماشہ کن اِت بلوچانی ایم فل و پی ایچ ڈی ءِ ہاترا ءَ یک بنگپے گیش بوت۔۔۔۔۔‘‘ اے حبر من چہ انچیں کوّاسے ءِ دپ ءَ اِش کُتنت دْریگتے ا ے سہت ءَ من کرّ بوتین آ ں۔بلئے چے کنئے ’’ بے سریں راج و بے سریں سودا‘‘مئے راج ءَ را زاناں کدی سُدّھ بوتگ کہ باری مرچی ءِبہ بیت ۔ہما مردم ءَ کہ وتی عمر پہ بلوچی زبان و لبزانک ءَ ندر کتگ اَت ما اے ہاترا گل بہ کناں کہ مارا وتی ایم فل و پی ایچ ڈی ءَ بنگپے دست کپت یاکہ یاتگیری روچے مئے دپتر ءَ گیش بوت ،ہؤ ڈے بے زانتی اے دگہ زندگیں راجانی تہا اگاں چشیں شاہ زانتے بیران بیت داں ہپتگانی ہپتگ آہانی یاتگیری کنگ بیت و اے قول کنگ بہ بیت آئیءِ منتگیں کارسرجم کنگ بنت ۔بلئے حیر دل ءِ زنگاں دگہ جاہے و جاہے وہدے درشان کننت انوں لہتیں بے سریں رد پہ بلوچی زبان ءِ مزن نامیں بچکند نویس واجہ بیگ محمد بیگل ؔءِ یاتگیری ءَ نْدر اِنت۔۔۔۔۔۔

اے حبر وتی جاہ ءَ تچک و راست اِنت کہ واجہ بیگ محمد بیگل ءَ بلوچی لبزانک ءِ یک پڑے ایوک ءَ دیم ءَ بُرتگ بلکیں آئیءَ اے کہریں امروز ءِ گم و گڑتیاناں انچیں گوناپے ءَ مئے دیما پدّر کتگ اَنت کہ تہل ءَ ابید ہم مئے لنٹاں بچکندے تالان بوتگ۔بلوچی زبان و لبزانک ءِ ’’جوکر‘‘ بیگ محمد بیگل گندگ ءَ سکیں سادگ و سنجیدگیں مردمے بوتگ  بلئے آئیءِ دیوان ءَ اگاں کسے نشتگ گڑاآ جوانی ءَ سرپد بوت کنت کہ آئیءَ دیوان مدام گوں وتی وش لسانی ءَ براہ دار کتگ ۔آئیءَ دْرائیں کتاب زنڈیں دپار،جوکر،و برزخ درست پہ بلوچ راج ءِ ہما راستی اَنت کہ ہرکس دیستگ اَنت بلئے آئی ءِ مارگ ہمک مردم وسی کارے نہ بوتگ بلئے بلوچی زبان ءِ شاہ زانت بیگل ءَ اے چم دیست و راستی نہ ایوک ءَ مار اِتگ اَنت بلکیں انچیں گوناپے اوں داتگ اَنت کہ لس مہلوک ءِ دل ءَ اے ایوک ءَ تژن و بچکندے سامان اَنت بلئے راستی ءَ ایوک ءَ بیگل سرپد بوتگ ۔۔۔۔۔۔۔بیگل ءَ سرجمیں راج وتی گپتاراں چہ وشتام و شاتکام کتگ اَنت بلئے آئی ءِ جند بے گل شت۔۔۔۔۔ہؤ بے گلی ءِ منی بزانت ایش اِنت کہ آئیءَ را ہما وشی دست نہ کپتگ اَت کہ آئیءِ بیگل ءَودار بوتگ۔یک رندے کوئٹہ ءَ واجہ بیگل ءِ شرپ ءَ یک دیوانے بلوچی اکیڈمی کوئٹہ ءَ جم دارگ بوتگ اَت دیوان ءَ پیشتریک انچیں سہتے اتک کہ من گوں بیگل ءَ ایوک بوتاں چشکہ آئیءِ دیوان وَ مدام بَز اَت بلئے اے سہت ءَ من و بیگل ایوک اِتاں ۔من ءَ دیست و جست ئےِ کت کہ ’’ بیٹا تو کج ءِ مردمے  ئے ؟‘‘  چشکہ من بیگل ءِ یک وانوکے اِتاں پمشکا انچو بے سری پسو دات کہ تربت ئے۔۔بیگل ءَ سر سرینت و گشت کہ ’’ ہؤتربت ءِ مردم شرّ اَنت وانوک اَنت بلئے کم واننت و گیش گپ کننت۔۔۔۔۔۔من حیران بوتاں کہ واجہ ءِ اے گشتن ءِ مول و چے اِنت؟ منی پہم ءَ در اَت من وت ءَ را گیگ کت و دگہ یک جستے واجہ ءَ را کت کہ ’’ واجہ بیگ تئی یک انچیں کارے کہ انگت ءَ تئی دل ءَ سرجم نہ بوتگ ؟آئی ءَ من ءَ را ہورت چار اِت و گشت کہ ہؤ’’منی واہش بوتگ کہ یکبرے پدا جوان بہ باں دانکہ چیزے دْروگ انگت نبشتہ کت بہ کن آں بلئے نوں وہد منءَ چد و گیش موہ نہ دنت کہ چیزے انگت نبشتہ کت بہ کن آں‘‘ اے تران ءَ رند ءَ دیوان بز بوت بلئے اے حبر واجہ  بیگ ءِ منی دل ءَ نشتگ اَت ۔چونائی ءَ واجہ بیگل ءَ وتی زند ءَ نامداری و شرپ رستگ اَنت پرچیکہ آئیءِ شرپ ءَ آئیءِ زند ءَ بازیں دیوان و مراہ گاہ جم دارگ بوتگ اَنت کہ آہانی تہا وت آئیءِ جند پاگواجہ بوتگ ۔بلئے زند کئی پادار بوتگ کہ باری بیگل ءِ بہ بیت۔آئیءَ وت وتی مرگ وتی چماں گوں دیستگ اَت پمشکا دیوا ن ءِ گڈّی ءِ آئیءَ وت گشتگ اَت ’’اب کہ ہم بچھڑے توشاہد کبھی خوابوں میں ملیں‘‘ بزاں اے گوں شما منی گڈی دیدار اِنت نوں دُبر کوئٹہ ءَ آیگ نہ بیت ۔

بیگ محمد بیگل ءَ بلوچ لبزانک ءِ یک سرجمیں پڑے ایوک ءَ وتی پیریں بلئے محکمیں کوپگاں زرتگ اَت آ پڑ بلوچی ءِ تژن و بچکندئیگ اَت ۔داں مرچی چشیں ندکارے نہ گوائیت آئیءَ اے پڑ ءَ چشیں کارے نہ کتگ ۔اگاں کسے ءَ بیگل ءِ کتاب وانتگ اَنت گڑا آ زانت کہ بیگل ءِ نبشتہ کنگ ءِ درشانداب گوں کئی ءَ دپ وارت ۔۔۔۔۔من کہ بیگل وانتگ داں منی نزّ ءَ واجہ اردو ءِ مزن نامیں نبشتہ کار و بچکندے نویس پطرس بخاری ءِ درشانداب ءَ گیشتر دپ وارتگ ۔من مدام پطرس ءَ واناں منی بیگل ءِ گمان بیت و ہردے بیگل ءَ واناں داں آؤد ءَ منءَ پطرس ءِ گمان رؤت ۔ہردُکانی اسلوب و درشانداب یک اَنت ۔ہردو چاگرد ءِ ہما پہنادانی سرا گپ کننت کہ کس ءَ آ پہناتانی مارگ ءِ جہد نہ کتگ ۔اگاں کسے اے بیگل ءِ کاراں گوں پطرس بخاری ءِ کارانی گوما دیم پہ دیم بکن داں آ سرپد بوت کنت کہ بیگل ءِ درشان چہ پطرس ءَ چون و چتور گہتر بوتگ۔اے بابت ءَ اگاں وہد ءَ موہ داں وت انچیں کارے کناں بلئے انوں اے موسم نہ اِنت۔منی دل ءِ یک زنڈیں واہشے بوتگ کہ ہمے زانتکا ر و شاہزانتانی ویڈیو گلگدارے دیم ءَ بیاراں اے درگت ءَ گوں یک و دو مزنیں ادارگاں من تْران اوں کتگ اَت بلئے ’’وائے مئے بے زانتی، و وائے مئے سروک‘‘ہمے زوتاں چار و پنچ انچیں نام و سروک ہچ ماں گسر بوتاں کہ آہانی کنڈ ءَ داں کرناں کس گپت نہ کنت آ تری ماما جمالدینی بہ بیت،امیری ،و صابر بہ بنت یاکہ بلوچی زبان ءِ استال بیگل بہ بیت۔۔۔۔۔۔باز مردم ءَ من ءَ اے اوں گشتگ اَت کہ اگاں ترا ادارگ کمک نہ کننت گڑا تو وت اے کار ءَ بہ کن بلئے اے نودربری نوبت و بے روزگاری ءَ منی واہگ ایر جیگ کتگ اِتنت ۔

٭٭٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*