بنیادی صفحہ » نوشتانک » بیگُل اوں اِشت و شُت…..نذیر دہقانؔ

بیگُل اوں اِشت و شُت…..نذیر دہقانؔ

برے برے من ءَ انچُش گُمان بیت۔ کہ اچ من مستریں مُردگ پرست نیست……” هیلو  هیلو “….جی

اُمیت اِنت ظفر زیک چہ کّچ و کیل ءَ سر رِتکگ…کہ من وَ نادُْراهیں بیگ ءِ نمبر لوٹ اِتگ ات کہ واجہ ءِ حال ءَ گِراں اے باریں کئی نمبر اِنت….؟؟؟

دومی رند اِنت کہ جنین آدمے پّسہ دنت….

من پدا  کال کَٹ کُت…..پدا دِل حیال کُت کہ من چیا جُست نہ کُت کہ بانُک شُما کئےاِت……بلکیں اے چہ واجہ ءِ چُکّ و عزیزاں کسے اَت…

یک رندے پدا پہ تُرس و لرز نمبر مِلّارینت….”هیلو هیلو ….“

پدا هما گُہارءَ  پّسہ دات۔”  هیلو واجہ شُما کئے ءَ لوٹ اِت ….؟“

”ماتی من نزیر دهقانؔ چہ امارات ءَ اے نمبر واجہ بیگ محمد ءِ نہ اِنت ؟“

”جی بلے…من واجہ ءِ چُکّ گّپ ءَ اوں….واجہ  باز نا تاهیر اِنت۔ و  چہ گوشاں اوں ڈانپ اِنت….مُشکُل ترا بِہ اِشکنت بلے تو چہ دُور کال کُتگ من موباہل ءَ پہ واجہ ءَ رسیناں…ترا اِش نہ کنت۔ بلے تو آئی ءَ را اِش کُن ئے ……“

”واجہ بُزور نزیر دہقان ؔنامیں مردُمے چہ امارات ءَ گّپ ءَ اِنت“

”ہا‌ں …کئےاِنت…“۔

دو وار گوں کُوکار و بُرزیں توارءَ ابید هم واجہ ءَ پدا جُست کُت کہ کئے اِنت….نوں منءَ سما کپت کہ بیگ گوشاں جواب داتگ……!!!

گوں گْریوگ گُٹّیں توارءَ……”نزیر جان تو چون تْرانگ ءَ کپتگ ئے  چہ دُور ءَ مارا وَ هَمِدا کس جُست نہ کنت کہ مُرتگ ئے یا زِندگ ء ئے…؟؟“

گوں بیگُل جان ءِ همے گِلّوتگ ءَ منی دِل ءَ گُشت کہ دپ ءَ پچ لگوش و بہ گریھ  بلے چہ پَشلی ءَ گِْریت هم نہ کُت……

واجہ من ءَ هم هما بے مارِشت و بے سماهاں هوار گیج۔ کہ تئی پیئمیں راجی حزمت کاراں شمُشتگ و بے تْرانگ انت۔من چہ تو پہلی لوٹاں کہ تئی نادُْراہی ءِ حال ءَ منءَ دیری گِپتگ بلے چہ وتی جان دُزّی و نابودی ءِ سَوَب ءَ نوکی شَمارا فون کُتگ۔

”من نہ اِش کُناں کہ تو چے گُشگ ءَ ئے  …مہربانی بکن پہ منی باروا وتی حِس و مارشتاں نبشتہ بکن و راه دئے تا من اِش بْواناں. …“

بلے من سرپد نہ بُوتاں کہ آ وتی باروا چہ من نبشتانکے لوٹگ ءَ اَت..یا چہ موباهل ءَ میسیجے ءِ طلبگار اَت۔

بلے من زان ءَ کُجام زِندگین ءِ کارءَ  اتکگ آں کہ واجہ بیگ محمد ءِ کارا بہ یتکیناں….بلے واجہ ءَ وتی گّپانی تہا گیشینت و گُشت کہ دهقان منءَ کّسی مالی مَدت و کُمک ءِ حاجت نہ اِنت۔ منءَ منی چُکّاں دستانی دِل ءَ زُرتگ…منی چِست و ایر  و منی پاسپانی و چار و گُدار پہ وڑ و  پئیم و وهد و موسُم بئیگ ءَ اِنت..من ءَاگاں درد ے پِر بس همے درد اِنت کہ زُبان دوست و کلمکار چہ من شَمُشتگ اَنت۔

من وَ هما یک نمبر ءِ مُردگ پرست کہ وتی دیما وت بہ کپاں ۔ بلے باید اِنت کہ من همے دوهیں کِشک ( سطر ) بیگ محمد بلوچ ءِ زند و حیاتی ءَ نِبشتیناں…بلے مُردگ پرست وَمدام مُردگانی غم ءَ گِپتگ۔

بلے بیگُل جان تو نہ مُرتگ ئے  بس تئی کلم پُرشتگ..تو پہ زُبان ءَ وتی حق ادا کُتگ۔ تو بلوچی ءَ باز بکشاتگ…بلوچی زُبان ءِ تہا تژن و وشکند ( طنز و مزاح ) ءِ بُنگیج و بِندات تو ایر کُتگ۔

منی دابیں هچ مزانتاں چہ تو باز در بُرتگ وہیل گِپتگ….ترا وَ امبروز ءِ حُور و گِلمان مان یتکگاں  پمیشکا من پہ جنّتی حُورانی دعا و پِریات ءَ نہ کناں…بس همے گُشاں کہ الله تئی ارواه ءَ تاهیر دیات۔ و تئی جهد پہ زُبان ءَ سوبمند باتنت۔

گل محمد لین ءِ لبزانکی دیوان جاهاں بِگر داں لیاری ءِ دْراهیں دمک و دراں جنوزامی ءِ سیاهیں جامگ پوش اِتگ۔

بلوچستان ءَ بِگر داں مزن هور، یورپ  و امریکہ ءِ دْراہیں بلوچ پہ تئی مرک ءَ پُرسیگ اَنت۔و  تئی هما کلمی و لبزانکی دوست و دوزواه هم چہ تئی جتائئی ئِ درد ءَ دو کُلکوچ اَنت۔

من وَ مُردگ پرستے اوں…….من ءَ بس تئی همے ” ادا ” دوست بُوت۔

٭٭٭

 

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*