بنیادی صفحہ » نوشتانک » بیگ محمد بیگل…..احمد بلوچ

بیگ محمد بیگل…..احمد بلوچ

واجہ بیگ محمدبیگل بلوچی زبان ءِ مزنیں تنزنبیس و رجانک کار هم وتی باربست و چہ ما رُکست کت۔

مئے هنوگیں ورناکہ پہ بلوچی زبان و لبزانک ءِ دیمابرگ ءَ آستیگ لانچ اِتگ محمدبیگ ءِ نام هم بلکیں نہ اشکتگ۔ پہ ایشی کہ اے واجہ ءِ کموکیں پجارے ببیت چہ ” شکل و ماجین” ءِ کتاب ءَ واجہ ءِ اے کسانیں نبشتانکاں نبیساں۔

اولی اشتهار(جار)

شوهاز

زهگے گار و بیگواه اِنت کہ نام ئےِ ظفر اِنت۔ زهگ ءِ اُمبرچل ءَ چہ کم بلے سی ءَ چہ الّم بُرزتراِنت۔ بلوچی و اردو ءَ بلداِنت ، بلے انگریزی هم پوه بیت۔ ڈیل و بالادئےِ چودرآمدیں شاعر ءَ اِنت۔ چونا شاعری هم کنت ، بلے بزاں شاعری (چوغالب ءَ) کسب و روزگارے نہ اِنت (اگاں چہ زهم جن و سرمچارے هم نہ اِنت)، شاعری ءِ نسبت ءَ آشک تبے، بلے اِشک ءِ داستان ئےِ سک گْونڈ اِنت۔ گوں "زمانہ” ءَ بنّامی ءَ َرند، مرد ءَ ماں "سوگات” ءِ میتگ ءَ پہ ادارکی شه مرید ءِ کِشک لگتمال کتہ ، بلے "سوگات” تب ءَ ئے نہ کپتگ ، چیاکہ "فیشنی” یے نہ اِنت۔ اِے تجربت ءِ بے سوبی ءَ رند ، واجہ ءَ کراچی ءِ سوسائٹی علاقہ ءَ "ساچان” نامی وش گونگیں کاڑے ءَ گوں سَٹ سوداے کتگ۔ گْوشنت واجہ ءَ گوں همے ساچان ءَ دلاں دلی سانگ هم کتگ ، کہ چرائی ءَ زهگے هم بوتگ ئےِ ، بلے دومی Issue بزاں زهگ ءِ "اشکند” بیگ ءَ رندمردسک دلپروش بوتگ ، و چماروچ ءَ بگربیگواه اِنت و کس هم نزانت کہ کجا شُتگ۔

دلی دوستانی بے کماری ، زمانہ ءِ بے کدری و اِشک ءِ بکشاتگیں بے مرادی ءَ رندزهگ ءِ هوش برجاه نہ اِنت ، پمیشکا برے برے ، بے ترک و توار و برے چوریٹا ءَ رپٹیت۔ وتی بارواهچ نہ گْوشیت ، البت کسے اگاں زورئےِ پربہ دنت ، گڑا بس همکہ گْوشیت :

هَے کن اِت بیلاں کہ ظفرگاراِنت

شاعرے شرّیں ، وار و اوبال اِنت

چوناآئی ءِ گنوکی ءِ سر ءَ شک هم نیست ، چیاکہ اے دگہ چیزانی ابیدآئی ءَ وتی نام هم لگانڈوکتگ۔ شرشریں ظفرعلی ءِ گوما”تکرارِنامی” کتگ و دگہ یک ظفرے مُپت حُداوتی نام ءِ دُمب ء بستگ ئےِ۔ بزاں ظفرعلی ظفر !

بهرحال ،ظفرنامی زهگے گاراِنت ، و ما پرائی ءِ بیگواهی ءَ سک بے تاهیر و پریشانیں۔ پمیشکاکسے اگاں ظفر ءِ ڈس و نشان ءِ بابت ءَ مالوم داراِنت، تہ آ پہ حدائیگی بیگل ءَ راماهتاک سوگات ءِ ڈس ءَ زوتاں زوت حال بہ دنت ، یانزیکیں پوسٹ آفس ءَ رپورٹ بہ کنت۔ بلے کسے اگاں همے ابدالیں زهگ ءَ ، دستان ء وت لوگ ءَ سربکنت ، تہ آ هچ وڑیں اِنام دادیا روآ ءِ هرچ درچ ءَ دلمانگ مہ بیت ، کہ ما وت لنگڑ و گْوپشیں۔ ظفرااگاں وت اے اشتهار ءَ بہ وانیت تہ بے جواز و بے ٹکس ءَ لوگ ءَ پشل بہ بیت۔ کس آئی ءَ هچ نہ گْوشیت ، چیاکہ گنوکانی گوماسرجَنَگ ، سر ءَ گوں سنگ ءَ میڑینگ اِنت۔

دومی اشتهار

کتاب و کاگدانی لیلام

——-

لیاری ءِ مستریں چارراهی ، بزاں بلوچ چوک چاکیواڑه ءَ ، دیمی ماه ءِ دهمی روچ ءَ کتاب ، کوهنیں، دپتر و بے بهائیں کاگدانی یک مزنیں لیلامے ءِ بست بند کنگ بوتگ۔ اے بست بند ءَ ، کراچی ءِ بلوچ ورناگل ، گوں کوڑی گارڈن ءِ رَدّی ءِ باپاریانی ایسوسی ایشن ءِ هم دلی ءَ کنگ ءَ اِنت۔ نیادی ءِ تہا بلوچی ءِ دُرگال و بےمٹّیں شاعر ، بے دروریں زبان کّواس و مزن شاهگانیں شہ نویس حُدامرزی سید ظهورشاه هاشمی ءِ میراس ءِ دست کپتگیں کتاب ، جریدگ کتگیں سیاهگ و مسوده ، نیم بندگ و ناتوامیں کلمی نُسکہ، کوهن و کرم وارتگیں دپتر و کاگدانی یک ٹوهیں امبارے ، کِلّو ءِ حساب ءَ بها کنگ بنت۔

نیادی ءَ بلوچ شاعر ، دانشور وزبان دوست هچ رنگ ءَ هم بهرزُرت نہ کن اَنت چیاکہ اے بے بهائیں مڈی پراهاں نہ اِنت۔ پمیشکالیلام ءِ تہا رِڈّی ءِ باپاری و ریجکی و پان ءِ دکانداربولی دات کن اَنت

کامیاتیں بولی دیوکان ءَ البت اے کول ، سوگندی قبضے ءِ سر ءَ نبیسگ و دیگی اِنت کہ آ اے مال و مڈی ءَ ایوک ءَ ردّی ءِ باپار، ریجکی سامان یاپان پتایگ ءِ واستہ کارمرزکن اَنت۔

نیادی ءِکٹ کمائی حُدامرزی سیدهاشمی ءِ چوریگانی دست ءَ دیگ بیت کہ بدیں روچانی آماچ اَنت۔

امیت اِنت کہ همے نیادی ءَ کتابانی یک مزنیں امبارے بلوچی اکادمی کوئٹہ ءِ نیمگ ءَ چہ هم ایرکنگ بیت۔ ایشی ءِ مرادبلوچی اکادمی ءِ جوان و بے بهائیں کتاباں چہ کرماںرکینگ و آهان ءَ گیش چہ گیش پان و ریجکی ءِ دکاناں سرکنگ اِنت

لیلام ءِ تہا ملک ءِ تمامیں ردّی زوروک ، ریجکی و پان ءِ دوکاندار”بے دعوتءَ”بهر زرت کننت۔

مرداں سرین ءَ بنداِت ، و ماتیں زبان ءِ بودناکی ءِ اے نوکیں جُنز ءَ گوماهم کوپگ بئیت۔ دُمبارچوشیں موه بلکیں شمارامہ رسیت۔

( سوگات/ اپریل مئی سنہ۱۹۸۰)

شکل و ماجین

تاکدیم ۹۳ – ۹۶

٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*