بنیادی صفحہ » آزمانک » ناسرجمیں میتگ…..ساجدنورؔ۔ پسنی

ناسرجمیں میتگ…..ساجدنورؔ۔ پسنی

آیک کسانیں میتگے ات۔و کم و گیش بیست لوگ بوتگ اتنت آہم بے ڈؤل ایر اتنت دو ،ادا ات چار آ کُنڈءَ شش دگہ نیمگے ءَ۔روبرکتی نیمگ ءَ یک مزنیں کوہے است ات۔دْراہیں لوگ ”لوگ وَ نہ اتنت چُپکّی کڈک اتنت،، دْراہیں لوگ ہمے کوہ ءِ بُن ءَ اتنت۔وہدے دوازدہ بوتگ ات گڑا تمامیں میتگ ساہیل بوتگ ات چیاکہ مزنیں کوہ ءِ پراہیں ساہگ ہرنیمگ ءَ تالان بوتگ ات۔پمیشکہ میتگ ءِ مردماں کوہ ءِ نام "ساہیل کوہ،، ایر کت۔

کوہ ہم عجبیں وڑے ءَ ایر ات۔چیر ءَ تچک ات بُرز ءَ انچش ات گشئے زاناں دریائی گْورم یے پرشتگ ءَ انت۔

کسے اگاں کوہ ءِ بُن ءَ بوشتات ایںو آئی ءِ بُرز ئِے بچارتیں تاں انچو مارت ئِے کہ کوہ اے ساعت نہ آ ساعت آئی سرا کپیت۔کوہ ءِ دگہ ہم شری یے است ات۔وہدے ہور ببوتیں گڑا کوہ ءِ سر ءِ آپ میتگ ءِ تہا آہگ ءِ بدل ءَ کوہ ءِ پُشتی نیمگ ءَ شتنت۔

میتگ ءِ تہا بس بیست مردین آدم است ات آہانی تہا سئے کٗور اتنت ،دو کَرّ و دہ گُنگ اتنت منّتگیں پنچ ہم مردمی ءَحساب نہ بوتنت۔چیا کہ آہانی تیوگیں کار جنینی اتنت۔میتگ ءِ تہا دووازہ جنین آدم ءَ ابید آ دگہ دْرست جنین چکّ اتنت۔گونڈیں زہگ باز کم ات ۔میار کرّ ءِ دوہیں چکّ بئے نہ انت کہ شر و پزّور اتنت۔منتگیں دْرست ہلاس ہلاس اِتنت۔گشئے زاناں آہاں رنج ءَ گپتگ۔

میتگ ءِ رو دراتکی نیمگ ءَ بلاہیں کؤرے است کہ دیم ترا رؤت گوں لکّن ءِ کؤر ءَ ہوار بیت۔کؤر ءَ ہر وہد ءَ آپ مان پمشکہ میتگ ءِ مردماں آپ ءِ تنگی نیست ات۔میتگ ءِ چپّی نیمگ ءَ یک مزنیں باگے است کہ آئی تہا وڑ وڑیں دْرچک مان بس یکیں مچّ بئے نہ انت۔میتگ ءِ راستی نیمگ ءَ سیر کتگیں ڈنّ ءَ ابید دگہ ہچ گواہ نہ دنت۔داں ہمنکس ءَ چم کار کننت ڈنّی ڈنّ۔،، میتگ ءِ مردینانی زیادہ وہد باگ ءِ تہا گْوست۔

اشرف یک وش شکلّیں ورنایے، کاٹاریں پونز کنڈیں زنوک، کُنڈیں بروان، زنڈیں چم، آئرا بس یک عیبے مان ات۔آ ایش ات کہ اشرف چہ دیدکاں زبہر ات۔آ مدام بیگاہ ءِ وہد ءَ کوہ ءِ شاہگانیں ساہگ ءَ نشتگ ات۔ہانی و شئے مرید ءِ شعرئےِ گوں دمبورگ ءَ ساز کتگ ات۔اشرف ءِ پت کمالان وتی وہد ءَ شریں دمبورگی یے بوتگ آئی ءَ بازیں کوہنیں شعر و سوت یات بوتگ۔اشرف ءَ را داد چہ وتی پت ءَ رستگ ات۔آ وت وَ کورے ات آئی کستریں گہار ءَ مدام آئی ءَ کوہ ءِ ساہگ ءَ نندارینت۔

شدری ءِ عادت ات ہرچ وہد ءَ اشرف ءِ دمبورگ ءِ توار بوت شدری چہ گس ءَ دراتک و اشرف ءَ چارگ ءَ لگتّ آئی دل ءَ باز لوٹ اتگ ات کہ گوں اشرف ءَ گپ بکنت بلے آئی ءَ ترستگ ات خدا نخواستہ آہاں کسے بگندیت گڑااے کسانیں میتگ دو میتگ بیت چیاکہ شدری ءِ برات مزنیں ٹنڈیلے وت ءَ کنت بلے دْراہیں کار پد ئِے جنینی انت۔میتگ ءِ مردمانی دگہ ہم شری یے است ات کس ءَ کس را کلاگ نہ بست۔پمشکہ اے میتگ ءَ جنگ و پسات نہ بوتگ ات۔گوں جنگ ءِ حیال ءَ شدری ءِ جان ءِ پُٹ پاد اتک انت۔اشرف وت کورے ات آئی ءَ چے سما کہ یکے آئی ءَ مدام چاریت۔یکے است کہ آئی ءِ مہرانی لوٹوک انت۔آئی ودار ءَ ہر روچ سہباں بیگاہ کنت کہ کدی نہ کدی اشرف بئیت و آوتی دیدگانی تُن ءَ بپروشیت۔

شدری ءَ باز صبر کت کہ اشرف کدی نہ کدی آئی مہراں ماریت کہ شدری مدام من ءَ پرچا چاریت۔بلئے رند ءَ آئی ءَ حیال اتک کہ اشرف وَ کورے آچون زانت کہ من آئی ءَ مدام چاریں۔گوں ہمے گپ ءِّ مارگ ءَ آپ کمیں ہجالت بوت۔شدری ہیران ات کہ چون بکنت یک وڑے سراتکگ ات۔

قاصد و کلوہ کنگ۔میتگ ءِ مردینانی تہا شاہ بیگ و پُلّان بئے نہ انت آدگہ دْرئینانی دیما شدری موجر ات۔

شدری ہمے حیالانی تہا ات کہ نوں چے بکنت۔اناگہ شاہ بیگ اتک۔شدری ءِ گشئے چماں رژنے ودی بوت۔

"ہاں شدرو،، چےحیال کنگائے،، شاہ بیگ ءَ جست کت۔

"شاہو دگہ چے کناں بس اشرف ءِ بار وءَ پگر کنگاؤں،،

"چے گشگائے۔من ہچ اشکنگا نہ اؤں۔،، شاہ بیگ ءَ کوکار کت و گشت۔شدری ءِ دل یکبرے پدا ایر بُڈّ اِت۔

شاہ بیگ کَرّ انت۔اے منی دل ءِ حالاں چون اشرف ءَ سرکنت۔یکیں پُلّان سراتکگ۔

گوں پُلّان ءِ نام ءِ گرگ ءَ آئی چمانی تہا روکے آتک نوں آخری امیت پلّان ات۔شدری ءَ وتی کستریں گہار قاصد کت کہ پلّان ءَ بگش بیا۔ساعتے ءَ رند پلان اتک۔

"پلّان تو زانئے من ءَ گوں اشرف ءَ باز مہر و دوستی است۔من دیر انت اشرف ءَ را وتی وابانی سالونک کتگ۔،،

پلّان سرگ ءَ سرینگ ءَ لگّت بزاں ہو! ہو

پلّان من اشرف ءَ یک ساعتے مگندیں من ءَواب نئیت منی دل بے تاہیر بیت منی گوش آئی حبرانی تنیگ انت منی لنٹ پہ آئی ءِ لُنٹانی تام ءِ چشگ ءَ مدام وتارا وت گٹّ پاچنت۔

نوں تو بگش من چے بکنیں۔،، آئی ءَ دیم ترّینت و پلّان ءِ نیمگ ءَ چار ات۔آ بس وتی سرگ ءَ سُرینگ ءَ ات بزاں ہؤ! ہؤ! ۔

شدری ءَ وہدے اے حیال اتک کہ پُلّان وَ گُنگے گڑا آئی واہگانی کوہنیں کلات پرشت و ٹکر ٹکر بوت۔آ کوکار ءَ لگّ ات۔

"اے چونیں میتگے ادا یک شہمیں چیزے نیست۔دْرست نا سرجم انت تو ،نا سرجم آ ،نا سرجم من ہم نا سرجم اوں۔ہؤ! ہؤ! من ہم بید ء اشرف ءَ نا سرجم اوں۔آئی ءِ جیگ بند چہ ارس ءَ میچل ات آئی ءِ ہیسکارگانی توار ہم نا سرجم ات۔

٭٭٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*