بنیادی صفحہ » آزمانک » چارُو…..مِہراﷲمِہرؔ

چارُو…..مِہراﷲمِہرؔ

مَرچی سئے روچ اَ ت، کہ من ءَ کُلّگ ءِ تَپ و نیمسر ءَ بیڈ آؤرتَگ اَت۔ بلوچی دار و دَرمان ءِ بازیں کارمرز کَنَگ ءَ پَد، تَپ و کُلّگ کَمتَّراِتگ اِتنت۔ بلے نیمسر انگت من ءَ یل ءَ نہ دیگ ءَ اَت۔ پمیشکا من گَندلانی باہوٹ اِت آں و منی لوگبانک منی کِرّءَ نِشتَگ اَت، تہ ڈَنّ ءَ پاد بْرمشے ءِ توار بُوت۔ من پاد بْرمش ءِ نیمگ ءَ چَمّ تاچینت اَنت ، دیست، تہ گْونڈیں جنکُکے ماں لوگ ءَ اَہت وتی چنپل ئِ کَشّ اِت اَنت و راستیں چنپل ئِ چَپّیں چَنپل ءِ سرا ایر کُرت و گُشگ ءَ لَگ اِت:

’’ اَمّا بیا بِچار منی چَنپل سوار اَنت، دیم اِش دبئی ءِ نیمگ ءَ اَنت۔ من دبئی ءَ روآں، من دبئی ءَ رَوآں ……… اَنکل وپتَگ …… ‘‘

ما وَ ہَبّکہ و ہیران بوت ایں ، اے کئے ءَ را اَمّا گُشگ ءَ اِنت و من ءَ …….. ‘‘

منی لوگبانک ڈَنّ ءَ دَراَہت ، تہ سُہرگُدی زالبولے اَہت و دروازَگ ءِ پَہنات ءَ نِشت ، منی لوگبانک ءَ آئرا چو نادِلکَشّیں دْراہباتی ئِ کُرت، و پہ گِس ءِ آیگ و نادینَگ ءَ دومی گِس ءِ دَپ پَچ کُرت، تہ جنیادم ءَ درّائینت:

ما اِد ءَ (آئی ءَ وتی دَست منی کمپان ءِ گْونڈیں دَروازَگ ءِ نیمگ ءَ ٹال کُرت ، کہ اے دروازَگ ءِ دَپ زِربار ءِ نیمگ ءَ پَچ اِت )شمئے ہمساہگ پرومیانی لوگ ءَ بُوتَگ ایں ماتُنّگ ایں………. ‘‘

منی لوگبانک ءَ شیشگ ءِ گلاسے پَشّلاپت، چہ کُمب ءَ آپ مان کُرت ،دات۔ چَہ ہمے گِلاس ءِ آپاں گُٹّے گُٹّے ءِ کِساس ءَ ماس و زہگ ءَ وارت۔ گِلاس ءِ سراَہتگیں آپ ماسی ءَ وتی پُشتی نیمگ ءَ رِہت اَنت۔

ماسی ءَ گُشت ما سَکّ تُنّگ ایں ، بلے آپ اِش نہ وارتنت……… من ماں دِل ءَ ہمے بارہ ءَ گُڈمنج اِت آں ، تہ منی لوگبانک ءَ آیاناں بُرتَگ، کمپان ءِ گوریچان ءِ نیمگ ءِ دروازَگ ءَ راہ داتگ اَنت و واتر پیداک اِت۔ وہدے آگِس ءَ پُترت ، تہ گُشگ ءَ لَگ اِت:

’’ ماسی گُشیت: ’’ ما اَنّوں چَہ ہمے دروازَگ ءَ پُتراِتگ ایں، دروازَگ ءِ پَہنات ءَ سیاہ ئیں کُچکے وسپوک بوتَگ ما تُرس اِتگ ایں کہ چوش مہ بیت مارا بِہ وارت، من دَست جہل کُرتَگ کہ سنگے چِن آں………. تہ آ جِستَگ ……. ‘‘

آئی ءِ اے گَپّانی اُشکنَگ ءَ من گیشتر ماں ہیرانَگی ءِ زِر ءَ اُوژناگ بوت آں۔ کہ ایے ماسی پرچا اے بلاہ ئیں سدگْوانزءِ دیوال ءَ مانتر کنان ءَ منی کمپان ءِ گوریچان ءِ دروازگ ءَ اَہتَگ ۔وہدے کہ منی کمپان ءِ زِربار ءِ دروازَگ گوں مئے پرومی ہمسائگ ءِ کمپان ءِ دروازگ ءَ ہمدپ انت۔ تہ آئی ءِ بارہ ءَ من وتی لوگبانک ءَ را جُست کُرت تہ آئی ءَ گُشت من ء نہ زان آں…….. ‘‘

دومی روچ ءَ وہدے منی نیمسر ءِ درد کَمتر بُوت ، تہ من بازار ءَ شُت آں۔ وہدے چہ بازار ءَ واتر اَہت آں ۔ تہ منی لوگبانک ءَ دَرّائینت:

’’ ہما ماسی کہ زی گوں یک گْونڈیں زہگے ءَ مئے لوگ ءَ اَہتگ اِت اَنت۔ گُشت أِ ما اِد ءَ پرومیانی ءَ بوتَگ ایں۔ہمیش اِد ءَ مئے ہمسائگ واجدادؔ (کہ آئی کمپان مئے کمپان ءِ رودراَہت ءِ نیمگ ءَ اِنت) ءِ لوگ ءَ ہم شُتَگ اَنت ، کہ آئی ءِ جَنین اَنّوں تئی آیگ ءَ کَمّو ساری پاداَہت وتی گِس ءَ شُت۔ آگُشیت:

’’ زی سبارَگ ءِ وہد ءَ یک نادُْرستی سُہرگُدی ماسی یے گوں یک گْونڈیں جنکُکے ءَ مئے لوگ ءَ اَہتَگ اَنت۔گْونڈو ءَ وتی چنپل سر ماں چَکّ کُرتَگ اَنت و گُشتَگ ؤِ :

’’منی چنپل سوار اَنت دیم اِش دبئی ءِ نیمگ ءَ انت، من دبئی ءَ رَوآں…….. و گْونڈو ہمے گَپّاں گُشان ءَ مئے دَپّچیں تیوگیں گِسانی تہا پُتراِتگ و دَراَہتگ۔ما ہمے پہمتَگ کہ گْونڈو گَردیت گْوازی کنت۔ ماسی ءَ گُشتگ ما تُنّگ ایں …….. ما آپ داتگ اَنت۔ بلے کَمّو کَمّو آ پ اِش وارتَگ زُوت پاداَہتَگ و تئی کمپان ءِ گوریچان ءِ نیمگ ءِ دروازَگ ءَ راہادگ بوتگ اَنت۔ دَمانے ءَ رَند دو دَپونکہ والا پَرپٹے ءَ سوار مئے کمپان ءَ پُتراِتَگ اَنت، و گوں گُرّو نہراں وتاس اِش مئے سرا داشتَگ و مئے گِس و پیتیانی چاپی اِش اَچ ما پَچگِپتَگ اَنت و مئے زَرّ، سُہر ہالگِر اِش بُرتَگ اَنت۔

———————-

سَلہیں دستونک

طیب عزیزؔ

مہشریں امروز ءِ رنگانی تہا

چِلّہ کَشّیں مردُمے بوتگ گِسر

 

عاشقی چاڑے پہ ساہ ءِ بندی ءَ

موسم ءِ رنگاں نہ مٹّینتگ منءَ

 

گْواچنی گْونچان بَستنت پہ سفر

ساہگے تئی اَنچیں سارتیںیل نہ بیت

 

مئے نسیب و تالہ ءِ گَپّے دِگہ

تئی وڑءَ ما تَہت و تاراج ءَ نہ بیءں

 

بیرگ ءَ امروز ءِ رِپکاں پندلیں

کرنی سجدہ کارے ءِ سرچست کتہ

 

زندگی گرداب ءِ مئیل ءَ موسمی

میتگ ءِ دمکاں تہاریں وال کنت

 

شنزاتگ نوداں نِگْور دیمے دِگہ

مئے جبینءِ بوچ و جَرّاں جاہ جتگ

 

زندگی راہے بِہ کَشّیت نوکتریں

بلکیں چماں واب تاہیرے بِہ دَنت

 

طیبؔ اَنچیں نوبتے سازینتگ اِش

کشک رنداں آپ چَمّاں تان دَنت

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*