تازہ ترین
ur
بنیادی صفحہ » آزمانک » سپاہیگ ءِ پْروش …..شرف شاد

سپاہیگ ءِ پْروش …..شرف شاد

کماندار ءِ ترس ءَ درگُڑتگیں توار ءَ آندرے چہ نیم وابی ءِ جاور ءَ پدّرہ ات۔ ’’ماگرگ بیتیں۔۔۔۔بہ سنبہال اِت‘‘ چہ آئی ءَ پیش کہ آندرے ءِ عقل و ہوش ءَ جوانیءَ کار بکتیں۔ آچو تیر ءِ وڑءَ کش ءَ گْوست۔ ڈاہ دئیگ ءِ اے کوکار ءَ دگہ چندے سپاہیگ ہم آئی ءِ رند ءَ گون بوت۔ کوہانی بے تواری و حاموشی توپگانی توارءَ چوشیشگ ءَ پرشت ٹُکّر ٹُکرّ کرت۔

افغانستان ءِ قدامت پرستیں حاکمانی پروش دئیگ ءِ حاترا امریکہ ءِ جوڑ کتگیں اتحادی سپاہیگانی اے ٹولی تہاری ءِ مانشانگ ءَ کمیں پد اے جاہ ءَ اتکگ و چیر بیتگ ات۔ آہاں دشمنءِ ہما  کیمپ ءِ سرا اش کنگی ات کہ آ چہ خوست ءِ شہر ءَ کمیں پسند ات۔ آئی ءِ سبب خوست ءِ شہر ءِ زید (Location) ات۔ گر و گٹّیں ’’ اسپن گر ءِ ‘‘ کوہ، کوہ ءِ دامن ءَ ’’ ڈہیر‘‘ ءِ جنگل، جنگل ءَ کمیں پسّند شہر۔ دشمن ءَ ہر وہدء َ لوٹ ات، گرو گٹاّں چیر بوت کُت۔ جنگل ءَ گوزوکیں اتحادی سپاہیگانی سرا ارش کُت۔ و شہر ءِ نزیک بئیگ ءِ سبب ءَ پہ آہاں راشن ءِ او الّمی چیزانی زیرگ گران نہ ات۔اتحادیاں اے دربند کنگی ات۔ آہانی ولگوج کنگ ءَ ہما پلٹون کہ ترتیب دئیگ بوت۔آندرے ہم گچین کنگ بوت۔

آہاں کساس ساعتے ءَ گیش ات کہ جنگل ءِ تہا چیرجوانیں وہدے ءِ ودار ءَ اتنت۔ ہمے ودار ودار ءِ تہا آندرے درچکے ءِ بنڈ ءَ تکّہ بوت و چماّنی سرا دست ایرکت۔ آہبینگ ہبینگ ات کہ کماندار ءِ توار جنگل ءِ درچک و دارانی تہا چو آس ءَ شنگ بوت دشمناں باریں چوں آہانی اودا موجود بئیگ ءِ احوال رستگ ات آئی ءَ پیش کہ آہاں دشمن ءِ سرا ارش بہ کتیں دشمناں آہانی سرا اُرش کتگ ات۔

چہ ہر نیمگا و ہرتہر ءِ سلاحانی ’’اسپن گر‘‘ ءِ دامن شنگیں ’’ڈہیر‘‘ ءِ جنگلءِ سرا تیر چو ہؤر ءَ گواران اتنت۔ دشمن ءِ سپاہیگاں وت ءَ را محفوظ حیال کُت۔ رد پہ رد ءَ انچو دیما آیان بیت انت چوکہ جنگی باسکوپانی تہا سپاہیگ دیما روان کننت۔ پدا اناگہ آندرے ءِ گوشاں چہ گُرکی ءِ گروناکیں توار ءَ ہم بُرزتریں توارے کپت۔

’’سنگراں بگرات دشمناں وتی نشانگ جوڑ بکن ات۔۔۔۔فائر‘‘ گوں اے توار ءَ آہانی ٹولی ءِ تربزگ و تُرس کمتر بوت ہماکہ پہ تچگ ءَ راہے چارگ ءَ اتنت۔ حکم ءِ اشکنگ ءَ گوں نزّاتکنت وتی ہمسروگانی رد ءَ سنگر اِش گپت۔ لہتے ساعت ءَ چہ آہانی نیمگ ءَ بے سر و بنیں فائر بوت آہانی اناگہیں سربتگی و یک یکی ءَ ابید جونسن ءِ نیرتچک ءَ نشانگے ءَ لگ اِت۔

یک درد ءَ ہلا ہوشیں کوکارے چست بوت چہ آئی ءَ پد بازیں توارے اتک ’’آئی ءَ تیرے وارتگ۔۔۔آہاں آئرا جتگ۔۔۔ یااللہ اسٹریچر!۔۔۔۔ کسے ہست؟‘‘ سلاح بندیں دشمنانی اولی ارش پد کنزینگ بوت آئی ءِ سنگتانی یک ٹولی یے۔۔۔۔گرے ءِ تہا ایرکپت دیمئے کوہ ءَ سرکپان بوت دشمنانی تیرگواری ءِ تہا ہم آچہ اودا  در کپگ ءَ سوبین بوت۔

آہانی ٹولی یک جاگہ مچ بوت کس ٹپّی و ٹوری نہ بیتگ ات۔ آہاں وتی چیر بئیگءِ جاگہ حصارءَ گپت۔ اناگہ آہاں کوہ ءِ چیرءَ روشنائی یے دیست چہ آئی ءَ پیش کہ آہاں اُرش بہ کتیں جنگل ءِ دومی سرا  توارے رُست۔

’’ فئیرءَ بند کن ات۔۔۔۔گوشدارِت‘‘

یک پجی ءَ دُراہیں توپگ انسرت انت۔

’’ چہ شما ہرکس سلاحاں دؤر دنت۔ آ اسلام ءِ امانءَ انت بلے اگاں شما۔۔۔۔۔‘‘ انگتءَ آئی ءِ گپ سرجم نہ بیتگ ات کہ آندرے ءِ ٹولی ءِ نیمگءَ توپگانی دپ پچ بیت انت یک رندے پدا گوشاں کرّکنوکیں توار چار نیمگا شنگ بوت چہ دوئیں نیمگاں یک کج ءَ تیر گوارگا ات کمے دیراں رند آہانی افسراں حکم دات کہ جنگل چاریں نیمگاں گرگ بہ بیت کہ پہ آہاں نوں یک بستگیں سنگرے جوڑ بیتگ ات۔

دشمن دیما کنزت انت اے رند ءَ آہاں دستی بم کار مرز کت و آپدا پد کنزت انت آندرے ءَ راستیں نیمگ ءَ چک جت چارِت کمے دیرستمہؔ ءِ اندام ءِ بہر کپتگ اتنت کہ بہادریں سپاہیگے ات۔

شپ ءِ دو بہر منتگ ات آہاں سئے ساعت ات کہ گون دشمن ءَ سرو چیر اتنت۔ آندرے ءَ وتی کش و گورا چارِت آئی ءِ ہمراہ گوں جوش و جزبگ دیماروان اتنت و آ وتی سنگتانی ہمراہی ءَ دیما جُنزان بوت دانکہ چہ اودا آہاں ہچ مہ بیت و آ دشمنانی سرا  ارزانی ءَ ارش کُت بہ کننت نوں آہانی دراہیں سنگت مچ بیتگ اتنت۔ چہ آہانی ہوار کپگ ءَ، آوت ءَ ڈڈّ و زرنگ مارگ ءَ اتنت و آہانی تہا اے جوش و جبزہ اتکگ ات کہ دشمن ءِ پسّو ءَ گوں ترندی ءَ دات بہ کننت۔

دشمن ءَ فائرنگ تیز کت نوں یک تیرے ءِ حاصیں توار یا توپگے ءِ سرپگ ءِ توار نیاتک تیراں ریچ کتگ ات آہانی توار کوہانی تہا جکسگ ءَ اتنت تیر چو سنٹیگ ءِ وڑا آئی ءِ اے کش و آکش ءَ ژینگ ژینگ کنان گوزان اتنت۔

آئی ءَ وت ءَ درچکے ءِ پشت ءَ گپت۔ درچک ءِ دُراہیں تاک رتکگ اتنت شاح گُشئے استرگاں بُرّاتگ اتنت۔ تیراں آئی ءِ بُنڈشاپتگ و پوست پاتکگ ات در چک ءِ شاہگانیں ساہگ ہلاس ات۔ اے در چک پرائی ٹپیّگیں انسان ءِ وڑ ءَ درا کرت  _  آندرے دْرہ ات کلائن ءِ ترانگ ءَ کپت کہ کمیں پیش ساہ  _  داتگ ات۔

آئی ءِ کش و گورا تیر چو ترونگل ءَ گْوارگ ءَ اتنت۔ وہدے آ کلائن ءِ میتّ ءِ گورا شُت و آئی ءِ سنج و سلاہ بوتکنت۔ آئی ءِ توپگ زرت جنگل ءِ شمالی نیمگا روان بوت کہ اودا دشمن ءِ زور گیش بیتگ ات۔آئی ءَ کلائن ءِ حیال چہ دل ءَ کشّ اتگ ات۔ آئی ءَ زندگیں ہمراہانی حیال انت بس۔ ستمہ پدا کلائن۔۔۔۔ہر ہمراہ مرگ ءَ رند بیر ءِ گرگ ءِ جوش ءَ آہانی ہمت گیش بوت۔

گْوربام ءِ نزیک ءَ جنگی گراب پہ کمک ءَ اتکنت۔ دشمنانی حوصلہ پُرشان بیت انت۔ داں روچ ءِ درائی ءَ آہاں وتی بازیں لاشہ، حالی ئیں کارتوس، حون و حاکشانی ءِ نشان یلہ داتنت۔ وتی ساہ و سرانی رکّینگ ءِ حاترا محفوظیں جاہے ءِ شوہازءَ تتک انت وہدے آہاں جنگل یلہ دات میدان ءِ نیمگا اتکنت گڑا آہاں دشمنانی یک خاصیں سنگرے دست گپتگ ات۔

چار و تپاسءِ حاترا آہانی یک میجرے گوں ٹولی ءَ پیش ءَ شُت دشمنانی دست ءَ اتکگیں کیمپ جوانی ءَ پٹ و پول کت پدا درستیں سپاہیگان ءَ اجازت دات کہ آجاہ ءَ وتی ادارکی جاہ منند جوڑ بکننت۔

آندرے ءَ وتی توپگ، چہاگل و کمپاس دست ءَ اتنت۔ نرم نرمیں گام چست کنان  کیمپ ءِ نیمگا روان ات آئی ءِ دل ءَ جنگ ءَ سوبین بئیگ ءِ وشی چو کؤر ءِ اوشتاتگیںآپ ءَ کسان کسانیں چول جنان ات۔ آندرے ءَ دُورکوہانی سرشم ءَ آسمان سئیل کت۔ آسمان ءِ دیما یلہ چریں کونجانی رمے اے دیم و آدیما چرّی جنئگ ءَ ات آئی ءَ آزاتیں مرغانی اے دم سک دوست بوت ہمے وہد ءَ آئی ءَ ایلوکا بے کساس گیرا تک ایلوکا ءَ مرغ سک دوست اتنت آئی ءَ سک شوق ات کہ چو کونجانی ٹولی ءَ بال بہ بیت ہما جاہ ءَ دل لوٹیت شت بکنت وہدے آ مست بوت گڈا گوں آندرے ءَ گُشت۔ ’’سک وش انت شہر ءِ ماڑیانی سرا  شپیرگ ءَ گْوزان بئیگ، بال، نیم بال ءَ نرم و نارزکیں بانزل جنئگو ابد مانیں آسمان ءِ اسراراں گوں ہمگرنچ بئیگ‘‘۔ ہمے وید ءَ آئی ءَ آسمان ءِ نیمگا الّم ءَ چارِت ’’ حُدا ءَ مارا مُرغ ہم نہ کت۔ گشت و سارتیں گینے کشّ ات۔

’’مرغے بیئے گُڑا شکاریاں مہ شموش‘‘ آندرے ءَ گُشئے آترانگ ءَ  پرّینت۔

’’اّنی ہم کُجا زاناں شکاریاں مارا بخش اتگ ‘‘ آئی ءَ پُراسراریں بچکندگے ءَ گوں گُشت آندرے گوں ہمے گپ ءَ آسمان ءِ دیما چو مُرغ ءَ بال بوت۔

ایلوکاؔ ءَ صحباں اسکولے ءَ زہگ وانینت انت بیگاہ ءَ میتگ ءِ لائیبریری ءَ دو ساعت ءِ ہاترا لائیبرئیرین ءِ رضاکارانہ ڈیوٹی دات۔ آروچاں کہ آندرے اودا ات یک شنبے آنی روچ ءَ دوئیں بازار ءِ دمکاں یلہ چری ءَ گشت انت باندات ءِ وشیں واب دیست انت۔

ایلوکا ءِ رنج ایش ات کہ آئی ءِ پت ءَ آئی ءِ مات ءِ سون داتگ اتنت۔ گوں دگہ جنینے ءَ سانگ کتگ ات۔ ایلوکا و آئی مات وہد ءِ تیلانکانی دیما یلہ داتگ ات ہمے کہ آندرے ءَ آئی ءِ دیما وتی مہر و محبت ءِ سوگند وارت آئی ءَ گوں آندرے ءَ وتی پت ءِ بے وفائی و بے دردی ءِ کِسّہ  _  آؤرت آئی ءَ چو ہم گُشت کہ آئی ءَ آندرے ءِ محبت ءِ سرا ہچ شک نیست بلے اے گپ ہم المّءَ گشت کہ ہچ مردین سرجمی ءَ اعتبار ءِ قابل نہ انت۔ آندرے ءَ آئی ءِ سرا گْوستگیں جاورء ِ سبب ءَ آئی ءِ ذہنی حالت ءِ جوانی ءَ اندازہ ات پمیشکہ ناں آئی ءَ ایلوکاءِ اے گپ ارزش دات ناں بدبُرت و نئے دگہ تک و گچین کت آندرے ءَ وتی وفا ءِ سرا باور ات۔

آندرے ءَ ایلوکا گیر آؤرت و رنج مارِت، بلے آئی ءِ دل ءِ تہا وشّی ءِ کسانیں چؤلے سرکشّان اَت۔ مروچی ئیں جنگ ءَ کٹگ ءِ وشی ءِ، آئی ءَ گمان ات کہ آزیت دشمن ءِ پروش دئیگ ءَ سوبین بنت وتی ڈیہہ ءَ واتر بیت کنت گوں ایلوکا ءَ بازار ءِ دمکاں چو یلہ چریں مرغے ءَ وئیل بوت کنت۔ آئی ءَ وتی سنگتانی نیمگا چارِت۔ آگل و شاد درا بیت انت بلکہ آوتی وشی ءَ جنگ ءَ بیران بیتگین ہمراہانی ارواہ ءِ حاترا  درشان کنگ ءَ نہ اتنت۔ آوتی ہما آخری مہم ءِ بابت ءَ گپ ءَ اتنت کہ آہاں چہ خوست ءَ شست کلومیٹر دور دشمن تاچینتگ ات۔ آہما ساہتاں وتی حکمت عملی و دشمن ءِ بے سر و سامانی ءِ قصّہاں آرگ و کندگ ءَ اتنت۔ وتی رفتگیں مردانی جوانمردی ءِ توصیف ءَ اتنت۔

وتی سنگتاں گپ و رپ کنان دیما روگ ءَ چاران آسمتہ، کلائن، سرجیو، ءِ بابت ءَ حیال کنگ ءَ لگ ات۔ کہ داں دوشی، آہانی بہر اتنت بلے سہُب ءَ آہانی لاشہ ہیلی کاپٹرانی سرد خانہاں بوت و نامعلومیں جاہاں شُت انت۔

آئی ءَ سربُرز کت گوں منّت واریں چماّں آسمان ءِ نیمگ ءَ چارِت اینچو جنگ و چوپ ءَ ابید ہم آئی ءِ بازیں ورنائیں سنگت جنئگ و ٹپّی بیت انت بلے آئی ءَ پرواہ نہ بوت آ انگت ہست ات آئی ءَ گوں منتّواری ءِ مارِشت ءَ حُدا ءِ مہروانی ءِ منّت گپت۔

اے ساعت وش ات آئی ءِ سنگت وتی سوب مندی ءَ گل اتنت آئی ءِ دل ءَ ایلوکا ءِ مہر چو ساچانیں کوش ءَ کشاّں ات جمبر آسمان ءِ دیما تپاّں پاپلی ءَ اتنت۔ آوتی کش و گور ءِ درچکاں چاراں، سارتیں کوش ءَ ساہ کشاّں، سہُب ءِ سرا  روتاپ ءِ مزّگ ءَ زیران، ابدیت ءِ دلکشّیں مارِشت ءَ دچار ات۔

کیمپ چہ جنگل ءَ بیست منٹ ءِ راہ ءَ ات آئی ءِ سنگت گُشاد گُشادءَ گام جنان اتنت۔ دانکہ آزیت وتی جاہ ءَ بہ رسنت کمک آرام بہ کننت بلے آ میزاں میزان روان ات آئی زبان دمبرتگ ات لہتے شپ ات کہ آئی ءِ واب سرجم نہ ات، بلے جنگ کنگ ءِ مارِشت ءَ آئی ءِ دل ءَ تاہیرے ودی کتگ ات اے تاہیر آئی ءِ گامانی تہا جوانی ءَ  پدّر ات۔

راہ ءَ آئی ءِ چم پہ یک مُرغے ءِ چک ءَ کپت انت کہ چہ در چکے ءِ شاہ ءَ وتی کدو ءَ لگشتگ کپتگ ات آندرے ءَ وتی ازباب سنگتے ءَ پہ دارگ ءَ داتنت وت دیم پہ مُرغ ءَ تچان بوت تچانی ءِ وہد ءَ آئی ءِ سپاہیگ ءِ مارِشت ءَ آئرا خبردار کت و آئی ءَ وتی کمک ءَ دست جت چارِت کہ وتاس گون انت یاناں مرغ ءِ چک دستاں ذرت سُبک سبک ءَ آئی ءِ پُشت سماران کُت مرغ ءِ چک نز آتک و وتی دپ ءَ پچ و بند کنگ ءَ لگّ ات بگندئے آچہ ترس ءَ چو کنگ ءَ ات۔ بلے آندرے ءَ انچو مارِت۔ گُشئے مرغ ءِ چک آئی ءِ منّت ءَ گرگ ءَ انت۔ آئرا  درچک ءِ سرا پہ خیال انچو کدو ءِ تہہ ءَ ایرکت۔ کہ پدا  بُن ءَ مہ کپیت مرغ ءِ ایرکنگ ءَ پد آ در چک ءِ سرا اوشتات کش و گور ءِ ندارگ چاران کتنت۔ جنگل ءَ ہما دیما ’’اسپین گر ءِ کوہ چو واد ءِ برف ءَ گوں ابدیت ءِ ہما مارشت ءَ اوشتاتگ ات۔ ہماکہ اے وہد ءَ آندرے ءِ دل ءَ چول جنان ات کوہ ءِ بُن ءَ سبز سبز یں جنگل گوں ختر ءِ درچکاں لڈّگ ءَ ات آئی ءَ وتی چم بند کتنت ہمے تازگیں کوش ءَ دراج دراجیں ساہ کشاّن کُت۔ گُشئے آ ہمے ساعت ءَ، ہمے مارِشت ءَ، او ہمے ندارگ ءَ وتی تہا جذب کنگ لوٹگ ءَ ات۔

اناگہ آئی ءِ گوشاں اللہ اکبر ءِ بُرزیں توارے کپت۔آئی ءَ چم پچ کتنت یک مردے ءَ دپونکہ بستگ ات چہ آئی ءَ کمے پسّند درچکے ءِ کنک ءَ گوں توپگے ءَ اوشتاتگ ات آندرے ءِ دست پہ کمک ءَ بستگیں وتاس ءَ نہ رس ات کہ توپگ ءَ اشتاپی ءَ آس بُرت۔ آندرے ءَ انچو مارِت گُشئے آئی ءِ سینگ ءَ کسے ءَ اشکرے ایرکتگ۔ آئی ءَ تُرس ءَ در گڑتگیں چماّں گوں وتی دلبند چارِت اودا  حوناں چوکوہ ءَ ایررچوکیں چمّگ ءَ پینژار بستگ ات۔

آ چو گُڈّاِتگیں شاہ ءَ زمین ءِ سرا کپت۔

٭٭٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*