تازہ ترین
ur
بنیادی صفحہ » آزمانک » چم جہل …..تاج محمد طائر

چم جہل …..تاج محمد طائر

 

ٹیکسی ءَ چہ من ابید دگہ سئے مسافر پشت ءِ سیٹ ءَ نشتگ اتنت و من رانندہ ءِ کش ءِ سیٹ ءَ نشتگ اتاں ٹیکسی ءِ تہا سینٹ ءِ وشیں بوہ ات و ٹیکسی ہم نوک و ڈولدار ینے ات ٹیکسی ءِ ٹیپ ءَ عربی ٹسکو نوارے دپ ءَ ات و رانندہ ہم گوں گوشندہ ءَ ہمگٹ ات ٹیکسی ءِ اے ڈولداری ءَ من ءَ ناالاج کت کہ من رانندہ ءَ چمّے بچاراں آ بیست یا بیست یک سالی ورنا یے ات آئی ءَ اسپیتیں رومالے مشکتیانی وڑءَ سرءَ بستگ ات و مشکتی کندو رہے ہم گور ءَ ات  _ من پدا دیم پہ آئی ءِ نیمگ ءَ ترّینت و سڑک ءِ اے دیم و آ دیمئے بلڈینگاں چارگ ءَ لگتّاں بلے پدا ترانگے ءَ کپتاں پمشکا زوت زوتا رانندہ ءِ نیمگ ءَ پہ شرّی چارگ ءَ لگّتاں و من ءَ ہیالانی پری ءَ بال کنان سالے پشت ءَ برت اکہ وہدے من ماں دبئی ءَ قادر ملباری ءِ ہوٹل ءِ دیما  شِرکت ءِ ماشین ءَ ایرکپتاں و دلمانگ اتاں کہ شام بہ کناں بلے ہوٹل ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ یکے ءَ اناگہ منی کوپگ ءَ دست ایر کت و گوشت  _  ’’لالا تو بلوچے ئے ہؤ بہ گوش‘‘من دیم ہمائی ءِ نیمگ ءَ ترّینت و پہ ہیرانی آئی ءِ پسّو دات آئی ءَ وتی اے نیمگ و آ نیمگ ءَ چارگ ءَ پد میزاں میزان ءَ گوشت  _  لالا قادر ءِ ہوٹل کُجا انت آ ہوٹل ءِ دیما اوشتاتگ ات چہ من ہوٹل ءِ جست ءَ ات پمشکا من پہ شرّی آئی ءِ نیمگ ءَ چارگ بنا کت گور ءِ گُد _  لیگار اتنت جند _ لا گر ات ریش  _ ہم مزن اتنت و انچوش زاہر بئیگ ءَ ات گوشئے زاناں دیر انت جان  _ نہ ششتگ و چہ دراجیں سفرے ءَ آتکگ و آپسرے ءَ سربوتگ من وت ءَ پہ نیمون کمے نزیک کُت آئیءِ گور ءِ گُدانی بوگپت، آئی ءِ گُد دریا ءِ سوریں آپ ءِ بوکنگ ءَ اتنت نوں منی سر پر بوت کہ چے کسّہ یے پمشکا من آئی ءِ دست گپت ہوٹل ءِ تہا برگ ءِ جہدکت، بلے من مارِت کہ آ ترسگ ءَ انت و آیگ ءَ ہبّ نہ انت آئی ءِ دل ءِ مزن کنگ ءِ ہاترا من پہ مہر آئی ءِ دست پْرتکو وتی دیم ءَ کندگے تالان کت و گوشت متُرس من تئی مستریں براتاں پدا بلوچے یاں و ادءَ شرّی ءِ سرءَ ہبر ہم بوت نہ کنت چہ منی اے گپاں مرد بے توار ءَ منی ہمراہی ءَ ہوٹل ءَ پُترت ما یک کُنڈے ءَ دو ہورکیں کرسیا نی سرءَ نشتیں ہوٹل ءِ پیشکار جاک جنان ءَ مئے کِرّءَ آتک و جاک جنان ءَ بازیں ورگے ءِ نام  _ گپت و پدا گوں وتی کوپگ ءِ رومال ءَ ٹیبل ءَ ساپ کنگ ءَ لگ ات پہ من ڈال پرائی یے بیار ۔ توچے ورئے سنگت ــ’’من وتی نارُشت گوشت و چہ وتی ہمراہ ءَ جست کت۔ ہاں کئے من ۔۔۔ہچ نہ وراں‘‘آئی ءَ سرچست کت منی نیمگ ءَ انچوش چارت و نیم بندگ کت وتی ہبرکتنت گوشئے زاناں چہ واب ءَ یکیءَ جہہ سرّینت و پدا سرئی جہل کت من زانت شدءَ مرگ انت بلے مڑاہ کنگ ءَ انت ’’بابا برو پہ ایشیءَ کڑائی گوشتے بیار‘‘ پیشکار پہ منی چو گوشگ ءَ مہتل ات آیک برے پدا جاک کنان ءَ پہ ورگ ءِ آرگ ءَ شت ما دوئیں بے توار اتیں سنگت تئی نام کئے انت ‘‘ بے تواریءِ پروشگ ءِ ہاترا من چہ آئی ءَ جست کت آ گوشئے زاناں پسّو ءِ دیگ ءَ ساڑی نہ یت پمشکا پہ ہبکہ ئی گوشت  _ ہاں کئی نام۔ منی نام ۔۔۔۔منی نام پشمبے انت ‘‘ پدا بے توار بوت من ءَ آئی ءِ بلوچی نام و مڑاہ دوست بوت انت ’’ توچہ کجا پیداک ئے ؟‘‘ من پہ ہبر ءِ دیمئے برگ ءِ ہاترا پدا چہ آئیءَ بُنی جستے کت ’’چہ راس الخیمہءَ ‘‘من زانت دروگ بندگا انت پمشکا لوٹ اتوں کہ دگہ جُستے بہ کنان  _  بلے پیشکار ءَ ورگانی کبلے منی دپ ءَ جت و شت پمشکا چپ بوتاں سیر ءَ ورگ ءَ رند من چایے سرکے گپت و گوشت ۔سنگت گڑا تو چہ راس الیخمہ ءَ پیداک ئے ہاں‘‘ ہؤ باگے ءَ کار ءَ یاں منی دو ناکو زاتکاں ابید دگہ بازیں سیادے ہمداں دبئی ءَ کار ءَ انت و من ءَ گوشتگ اش کہ ہر وہدے دبئیءَ کائے گڑا قادر ءِ ہوٹل ءَ بیا یکے ناں یکے المّءَ گندئے اے منی اوّلی برانت دبئی ءَ پمشکا چو سر گرداناں‘‘ آئیءَ پہ منی ایمن کنگ ءَ اولی برامزنیں بلے دروگیں گشتانکے دات نزاناں من ءَ پرائی بزّگ بئیگءَ ات یا آئی ءِ سادگیں دروگ بندگ ءِ وڑ دوست بیگ ءَ ات باریں آکجام چیز ات کہ من ءَ آئی ءِ نیمگ ءَ کشّگ ءَ ات ۔ من مارت کہ اگاں آہمے وڑ ءَ دروگ ءِ کلات بندان بہ کنت کار ہراب بنت و وہد ہم پہ کس ءَ نہ جلّیت و شپ ہم گوں وتی زوراکی ءَ آتکگ و اے چہ من ءَ ایمن ہم نہ انت پمشکارا ستی ءَ ہم چیردئیگءَ انت پمشکا من چو مستریں براتے ءَ نصیحت کنگ ءِ وڑ ءَ گوشت بچار منی برات راستی ءِ چیر دیگ پہ تئی جند ءَ تاوان انت ؟ و پدا ما گیشتریں بلوچ لانچاں بوتگ و اد ءَ آتکگیں مَترس راستی ءَ زاہرکن و وتی مردمانی ناماں یا ادرساں من ءَ بہ گوش من ترا  سرکناں‘‘ بلے آ بے توار ات نزانگ ءَ ات کہ چے بہ کنت ’’بہ گوش منی برات مہ تُرس ‘‘ من پدا زور پر داتو گوشت۔ آئی ءَ پہ واری سر چست کت وتی کش گور ءِ مردمانی نیمگ ءَ چارگ ءَ پددیمءَ گوں من ءَ کت و پہ بزّگی گوشت  _ من دزّی ءِ لانچ ءَ آتکگاں منی اد ءِ مردماں من ءَ گوشتگ کہ ہر وہدے دبئی ءَ سر بئے ادءَ مخبر باز انت کسی سرءَ اوست مدار قادر ءِ ہوٹلءِ دیما بوشت منی ہمراہ دگہ چار پہٹان اتنت آ اے کش ءِ پہٹانیں دکانیاں وتی کتنت قادر ءِ ہوٹل ہرکس گوشیت ہمیش انت بلے وہدے آئی ءِ نام ءَ چاراں عائشہ ہوٹل نبشتگ من بازیں شوہازگ و چارگ ءَ پد ہما انت اے ہوٹلءِ دیما روان کایاں وتی مردماں ہم نہ گنداں و چہ ترس ءَ کسی دیما راستیں ہبر ءَ ہم ظاہر کت نہ کناں‘‘ تئی مردمانی نام کئے انت کجا کار ءَ انت و دبئی ءَ کجام ہند ءَ نشِتگ انت‘‘ آئیءِ تچکیں و دراجیں کسّہ ءِ گوشدارگ ءَ پد من یکیں گِین ءَ چہ آئی ءَ پرست کار و جاہ ءِ بابت ءَ آئی ءَ من ءَ دلجم کت نہ کت و ناں آئی ءَ ٹیلی فون نمبرے گون ات تہنا وتی نزیکیں دوسیادانی نام  _ گپت انت کہ من پجاّ نیارت انت نوں اد ءِ نندگ و وہدء ِ زوال کنگ ءَ دگہ نپے نیست ات پمشکا ورگ ءِ زرّانی دیگ ءَ رند من آ وتی کریہی لوگ ءَ برت کہ من ءَ ابید چارنفر _ پیسرءَ مان ات گوں آیاں اے من وتی ناکوزاتک ظاہر کت و پجاّر کنائینت آئی زیت وت ءَ گوں لوگ ءِ مردماں ہور تورکت آسکیں دیم روژنائیں ورنایے ات بے من ءَ وَ یک سہتے ہم نہ بوت من ءَ ہم کستریں برات ءَ دوست ات آئی ءَ بیست روچ بوتگ ات مئے لوگءَ۔ یک جمعہ ئی بیگاہے ءَ چو مدام ءَ آئی ءِ مردمانی شوہاز ءَ چہ گوادری بازار ءَ دیم پہ قادر ءِ ہوٹل ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ اتیں منی دلگوش وڑ وڑیں گد ءِ دکانانی تہا بانوریں کاڑانی نیمگءَ ات دان آئی ءَ منی دست گپت پرْتک و گوشت  _ ’’عبداللہ و عبدالرحمن انت‘‘ آئیءَ انچیں وڑے ءَ چو گوشت  _ کہ من پہ ہبکّہ ئی اے دیم آ دیما چارگ ءَ لگّتاں آئی ءَ منی دست یلہ کت و دکانے ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ لگِّت آیاں یک دگرءَ دیست و پشمبے مینگی نہ ات چہ گل ءَ من ءَ بیہال ئی کتگ ات۔ چہ آیاں یکّے منی نیمگ ءَ پہ حیرانی چارگ ءَ ات آئیءِ چارگ ءَ پشمبیءِ دلگوش منی نیمگ ءَ ترّات و پہ پشلی گوشت  _ بہ بخش منی دلگوش گوں ایشاں ات پدا دیم  _ گوں وتی مردماں کت من ءَ گوشت  _  اے دلوش انت اگاں آروچی ایشی ءَ من ءَ ڈیک مداتیں باریں منی چے ہال بیتگ ات و دلوش اے منی ناکوزاتک عبداللہ انت و اے واجہ ءَ عبدالرحمن گوشنت من گوں آیاں ڈیک ورگ ءَ وشی درشانت و پدا ما گوادری بازار ءِ تہہء ِ چاواری ہوٹلُک ءَ شت نشتیں پیپسی ورگ ءِ میانجین ءَ من آیانی نیمگ ءَ پہ شرّی چارت من ءَ انچوش گمان بوت کہ پشمبیءِ سیاد وتی نامانی دابءَ اتنت، آیانی ہبرانی تہا ہم عربی گاجیل ات و گداش ہم عربی گور ءَ ات من ءَ شک بوت کہ ایشانی نام ہم اے نہ ینت من ءَ آیانی ہمدیوانی سک تورگ ءَ ات من اے مارت کہ آمن ءَ سک ڈالچار کنگ ءَ انت آوت ماں وت ءَ گپ ءَ اتنت چہ آیانی گپاّں من سرپد بوتاں کہ آپیسر ءَ دیرہ ءَ بوتگ انت بلے مرچاں منا مہ عجمان ءَ جاہمنند انت و فوج ءَ کار ءَ انت و دوئینانی پاسپورٹ عُمانی انت من دیست کہ منی سنگت سک وش انت و من ہم ہبر ءَ وش اتاں پیپسی ورگ ءَ رند پشمبے ءَ لوٹ ات کہ گوں من ءَ گپے بہ کنت بلے عبداللہ ءَ موہ ندات و اشتاپی ءَ گوشت  _ ’’بہ رویں یا اخی دیر بیگ ءَ انت و توچے گوشئے دلوش انّی من بہ رواں گوں یا ‘‘پشمبے ءَ چہ من ءَ پُرست من چے گوشت کناں مستروت ئے ‘‘ من وتی بے وسی پدّر کت ’’لا یا اخی ماترا بریں‘‘ عبداللہ ءَ مارا پہ دگہ ہبر کنگ ءَ موہ ندات و ماچاریں پاد آتکیں من وتی دست کیسگ ءَ کت و چہ آیاں کمے تیز تر دیم پہ زرّانی دیگ ءَ روگ ءَ لگّتاں بلے عبداللہ ءَ منی دست گپت گوشت  _ ’’بل زرّاں ما وت دَئیں ‘‘ شما مہمان ات زرّانی دیگ ءِ حق منیگ انت ‘‘ ناں ! ناں اے مئے ملک انت و وتی ملک ءَ کس مہمان نہ بیت آئی ءَ اے وڑءَ من ءَ درا مدو وت ءَ ملکی یے حساب کت و زرّ دات انت ما ڈنّ ءَ در کپتیں وشّ انت دلوش مانوں رویں پشمبیءَ من ءَ امباز کت و اجازہ گپت بریں لوگ ءَ آسنگتان گند و وتی دوئیں جپت گداں زیر رند ءَ برو‘‘۔ لالا یا دلوش خلی گُد باز انت ، بریں روئیںعبدالرحمن ءَ پشمبے ءِ دست گپت و پہ بے کماری گوں من وتی گپّ کتنت روگ ءَ لگت انت من ہم ہدا ءِ میار کتنت و وتی لوگ ءَ آتکاں من ءَ ابید اے دگہ سنگت ہم پشمبیءِ کمیءَ مارگ ءَ اتنت بلے ما درست چہ اے ہبر ءَ وش اتین کہ آئی ءَ وتی مردم دیست انت پدا دلجم اتیں کہ روچے مئے ترانگ ءَ کپیت مارا سرے جنت بلے چوش نہ بوت آشت پدا دیم  _ نہ کت وتی گدانی رندءَ بلکیں پمے ہاترا نیاتک کہ آگد من پہ آئیءَ گپتگ اتنت یا بلکیں آئی ءِ عرب جتگیں سیاداں نہ اشت کہ آیک بلوچے ءِ بلوچی گداں گور ءَ بہ کنت آئی ءِ نیاہگ ءِ سوب باریں چی ات ما نزانت ، ابیدچہ اے گپ ءِ دلرنجی ءَ یا  بژنیءَ کہ یک رندے پہ مئے چارگ ءَ ہم نیاتک چیزے وہد ءَ پد ما ہم آ شموشت و وتی زند ءِ دگہ جنجالاں گوں بوتیں، بلے اے رانندہ ءِ رنگ و دروشم ءَ پدا من ءَ ہمائی ءِ ترانگ ءَ پرّینت و منی دل گواہی دیگ ءَ ات کہ اے ہمائی ءِ جرند انت بلے دل ءِ یک بہرے اے ہبر ءِ قبول کنگ ءَ ساڑی نہ بیت چی ءَ کہ اگاں ایشی ءَ چو بازیں عرب دودجتیں بلوچاں وت ءَ ہمایانی وڑءَ کتگ بلے من وَ ہما پیسری مردماں گڑا من ءَ چون جاہ نیارگ ءَ انت!!! بلکیں من ءَ پہ شرّی نہ دیستگ  _ گڑا جست  _ کناں شرّ ترانت منی دل و مجگ ءِ جنگے بنا بوتگ ات بلے آ چہ منی تہی جاوراں بے سما ات و گوں توار ءِ گوشدارگ ءَ دلگوش ات، منی منزل چہ رولہ ءَ دیمتر کویتی مسیت ئیگ ات بلے ٹیکسیانی جاہ رولہ ات پمشکا من رولہ ءِ نام گپتگ و ٹیکسی ءَ نشتگ اتاں و ٹیکسی سوق الجدید ءِ ڈولداریں مارکیٹ ءِ دیما رستگ ات و رولہ ہم دیر نہ یت و اے رانندہ ءِ بابت ءَ من ءَ وتی ایمن کنگ ہم الّمی ات پمشکا من گڈی برا پہ شرّی آئی ءِ نیمگءَ چارگ بناکت امنچو آئی ءِ نیمگ ءَ چارگ ءَ اتاں امینچو دلجم بیان اتاں کہ اے پشمبے ءِ جرند انت آخر صبرءِ کدّہ سرّریچ بوت و من چہ آئیءَ جست کت ’’ برات تو بلوچے ئے کئے من ۔۔۔۔۔ہو چی ءَ زاناں آئی ءَ یہ نتابلی منی پسو دات من گوشئے ترا پیسرءَ جاہیءَ دیستگ۔ من ٹیکسی ڈرائیورے یاں و تو مسافر تو من ءَ دیستگ آئی ءَ کمیّں پہ تژن کندِت و بلوچی گالوار ءَ گوں من گپ  _ کت و آئی ءِ ہمے گالوار ءَ من ءَ دلجمتر کت کہ اے پشمبے ءِ جرند انت پمشکا من ایمن بوت و گوشت تئی نام کئے انت ’’خمیس‘‘؟ آئیءَ گوں وتی یکیں پسّو ءَ منی گمان محکم ترکت چی ءَ کہ آوہدی آئیءَ بلو چی گد گور ءَ بزگیں بلوچے ات آئی ءِ نام پشمبے ات اے نام ءِ گرگ ءَ گون آئی ءَ ہچ لجّ و میار نہ کت نوں وَ باید لّج  _ بہ کنت آئی ءِ چو بیگ ءَ من بژنیگ ہم بوتاں و زہروں ہم آتک و پہ تژن گوشتوں خمیس یا پشمبے ’’بابا من گوشت خمیس خمیس تو پدا۔۔۔‘‘ اے بری آئی ءَ ترندی ءَ گوں منی پسّو دات دلوش ءَ جاہ کارئے ؟ ’’ کجام دلوش ؟‘‘ اے بری آئی ءَ منی پسّو دیگ ءِ بدل ءَ چہ من ءَ جست کت ہما دلوش کہ چہ قادر ءِ ہوٹل ءِ دپ ءَ تئی دست  _ گپت وتی لوگ ءَ برت ‘‘ ’’ من  _ جاہ نیاراں آئیءَ منی نیمگ ءَ نچارِت و ٹیکسی رولہ ءَ اوشتارینت دوکس ایرکپت یکے ءَ گوشت من ءَ العمرہ سنیما ءَ روگی انت ’’تو کجا ایر کائے آئی ءَ پدا پیشی وڑ ءَ پہ بے کماری چہ من ءَ جست کت اگاں تئی عربی شان ہراب نہ بیت من ءَ کویتی مسیت ءَ ایر گیج اگاں ناں ہمداں ایر کایاں ‘‘ چہ منی چو گوشگ ءَ آئی ءِ مُرکّ گیشتر مج ات و لگ ات روگ ءَ اے وہدی من ءَ پہ وت ءَ سک زہر آیگ ءَ ات دل ءَ گوشگ ءَ اتاں دریگتے من آ روچی اے پولیس ءِ دست ءَ بداتیں دگہ ناں ایشی ءَ وتی بلوچیت گار نہ کتگ ات و چہ پشمبے ءَ خمیس نہ بوتگ ات من ءَ زہر و بژنیگی ءَ انچوش کور و بے سما کتگ ات کہ ہچ سمااوں نہ بوت کہ کدی الحمرہ سنیما آتکگ و چے وہدءَ آدگہ مسافر ایرکپتگ من ہما وہدی ہوش کت کہ آئی ءَ من ءَ گوشت ’’ کویتی مسیت انت ایر نیائے ؟ من یک پادے چہ ٹیکسیءَ ڈن زمینءَ ایرکت دو درہم چہ کیسگ ءَ کشّ ات داتو پدا گوشت  پشمبے انچوشکہ تو وتی گُدبلوچی دود مڑاہ بدلینتگ انت وت ءَ نیم عربے کتگ منی ہبرے گرئے ’’چے ہبرے ‘‘ آئی ءَ اولی برا منی چماّنی تہہ ءَ چارِت و چہ منءَ جست  _ کت من چہ ٹیکسی ءَ ایر کپتاں و گوشتوں وتی زبان ءَ ہم بدلین یک رنگے بئے و وتی نام ءَ خمیسءِ بدلءَ چم جہل بہ کن ہمے نام ترا  زیب ایت منی اے ہبرانی اشکنگءَ گوں آئیءَ ٹیکسی انچوش گوں تیزیءَ بُرت کمین ءَ گوں دیم ءِ پہل ءِ دیوال ءَ جتگ ات  _۔

 

٭٭٭

چم جہل

تاج محمد طائر

ٹیکسی ءَ چہ من ابید دگہ سئے مسافر پشت ءِ سیٹ ءَ نشتگ اتنت و من رانندہ ءِ کش ءِ سیٹ ءَ نشتگ اتاں ٹیکسی ءِ تہا سینٹ ءِ وشیں بوہ ات و ٹیکسی ہم نوک و ڈولدار ینے ات ٹیکسی ءِ ٹیپ ءَ عربی ٹسکو نوارے دپ ءَ ات و رانندہ ہم گوں گوشندہ ءَ ہمگٹ ات ٹیکسی ءِ اے ڈولداری ءَ من ءَ ناالاج کت کہ من رانندہ ءَ چمّے بچاراں آ بیست یا بیست یک سالی ورنا یے ات آئی ءَ اسپیتیں رومالے مشکتیانی وڑءَ سرءَ بستگ ات و مشکتی کندو رہے ہم گور ءَ ات  _ من پدا دیم پہ آئی ءِ نیمگ ءَ ترّینت و سڑک ءِ اے دیم و آ دیمئے بلڈینگاں چارگ ءَ لگتّاں بلے پدا ترانگے ءَ کپتاں پمشکا زوت زوتا رانندہ ءِ نیمگ ءَ پہ شرّی چارگ ءَ لگّتاں و من ءَ ہیالانی پری ءَ بال کنان سالے پشت ءَ برت اکہ وہدے من ماں دبئی ءَ قادر ملباری ءِ ہوٹل ءِ دیما  شِرکت ءِ ماشین ءَ ایرکپتاں و دلمانگ اتاں کہ شام بہ کناں بلے ہوٹل ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ یکے ءَ اناگہ منی کوپگ ءَ دست ایر کت و گوشت  _  ’’لالا تو بلوچے ئے ہؤ بہ گوش‘‘من دیم ہمائی ءِ نیمگ ءَ ترّینت و پہ ہیرانی آئی ءِ پسّو دات آئی ءَ وتی اے نیمگ و آ نیمگ ءَ چارگ ءَ پد میزاں میزان ءَ گوشت  _  لالا قادر ءِ ہوٹل کُجا انت آ ہوٹل ءِ دیما اوشتاتگ ات چہ من ہوٹل ءِ جست ءَ ات پمشکا من پہ شرّی آئی ءِ نیمگ ءَ چارگ بنا کت گور ءِ گُد _  لیگار اتنت جند _ لا گر ات ریش  _ ہم مزن اتنت و انچوش زاہر بئیگ ءَ ات گوشئے زاناں دیر انت جان  _ نہ ششتگ و چہ دراجیں سفرے ءَ آتکگ و آپسرے ءَ سربوتگ من وت ءَ پہ نیمون کمے نزیک کُت آئیءِ گور ءِ گُدانی بوگپت، آئی ءِ گُد دریا ءِ سوریں آپ ءِ بوکنگ ءَ اتنت نوں منی سر پر بوت کہ چے کسّہ یے پمشکا من آئی ءِ دست گپت ہوٹل ءِ تہا برگ ءِ جہدکت، بلے من مارِت کہ آ ترسگ ءَ انت و آیگ ءَ ہبّ نہ انت آئی ءِ دل ءِ مزن کنگ ءِ ہاترا من پہ مہر آئی ءِ دست پْرتکو وتی دیم ءَ کندگے تالان کت و گوشت متُرس من تئی مستریں براتاں پدا بلوچے یاں و ادءَ شرّی ءِ سرءَ ہبر ہم بوت نہ کنت چہ منی اے گپاں مرد بے توار ءَ منی ہمراہی ءَ ہوٹل ءَ پُترت ما یک کُنڈے ءَ دو ہورکیں کرسیا نی سرءَ نشتیں ہوٹل ءِ پیشکار جاک جنان ءَ مئے کِرّءَ آتک و جاک جنان ءَ بازیں ورگے ءِ نام  _ گپت و پدا گوں وتی کوپگ ءِ رومال ءَ ٹیبل ءَ ساپ کنگ ءَ لگ ات پہ من ڈال پرائی یے بیار ۔ توچے ورئے سنگت ــ’’من وتی نارُشت گوشت و چہ وتی ہمراہ ءَ جست کت۔ ہاں کئے من ۔۔۔ہچ نہ وراں‘‘آئی ءَ سرچست کت منی نیمگ ءَ انچوش چارت و نیم بندگ کت وتی ہبرکتنت گوشئے زاناں چہ واب ءَ یکیءَ جہہ سرّینت و پدا سرئی جہل کت من زانت شدءَ مرگ انت بلے مڑاہ کنگ ءَ انت ’’بابا برو پہ ایشیءَ کڑائی گوشتے بیار‘‘ پیشکار پہ منی چو گوشگ ءَ مہتل ات آیک برے پدا جاک کنان ءَ پہ ورگ ءِ آرگ ءَ شت ما دوئیں بے توار اتیں سنگت تئی نام کئے انت ‘‘ بے تواریءِ پروشگ ءِ ہاترا من چہ آئی ءَ جست کت آ گوشئے زاناں پسّو ءِ دیگ ءَ ساڑی نہ یت پمشکا پہ ہبکہ ئی گوشت  _ ہاں کئی نام۔ منی نام ۔۔۔۔منی نام پشمبے انت ‘‘ پدا بے توار بوت من ءَ آئی ءِ بلوچی نام و مڑاہ دوست بوت انت ’’ توچہ کجا پیداک ئے ؟‘‘ من پہ ہبر ءِ دیمئے برگ ءِ ہاترا پدا چہ آئیءَ بُنی جستے کت ’’چہ راس الخیمہءَ ‘‘من زانت دروگ بندگا انت پمشکا لوٹ اتوں کہ دگہ جُستے بہ کنان  _  بلے پیشکار ءَ ورگانی کبلے منی دپ ءَ جت و شت پمشکا چپ بوتاں سیر ءَ ورگ ءَ رند من چایے سرکے گپت و گوشت ۔سنگت گڑا تو چہ راس الیخمہ ءَ پیداک ئے ہاں‘‘ ہؤ باگے ءَ کار ءَ یاں منی دو ناکو زاتکاں ابید دگہ بازیں سیادے ہمداں دبئی ءَ کار ءَ انت و من ءَ گوشتگ اش کہ ہر وہدے دبئیءَ کائے گڑا قادر ءِ ہوٹل ءَ بیا یکے ناں یکے المّءَ گندئے اے منی اوّلی برانت دبئی ءَ پمشکا چو سر گرداناں‘‘ آئیءَ پہ منی ایمن کنگ ءَ اولی برامزنیں بلے دروگیں گشتانکے دات نزاناں من ءَ پرائی بزّگ بئیگءَ ات یا آئی ءِ سادگیں دروگ بندگ ءِ وڑ دوست بیگ ءَ ات باریں آکجام چیز ات کہ من ءَ آئی ءِ نیمگ ءَ کشّگ ءَ ات ۔ من مارت کہ اگاں آہمے وڑ ءَ دروگ ءِ کلات بندان بہ کنت کار ہراب بنت و وہد ہم پہ کس ءَ نہ جلّیت و شپ ہم گوں وتی زوراکی ءَ آتکگ و اے چہ من ءَ ایمن ہم نہ انت پمشکارا ستی ءَ ہم چیردئیگءَ انت پمشکا من چو مستریں براتے ءَ نصیحت کنگ ءِ وڑ ءَ گوشت بچار منی برات راستی ءِ چیر دیگ پہ تئی جند ءَ تاوان انت ؟ و پدا ما گیشتریں بلوچ لانچاں بوتگ و اد ءَ آتکگیں مَترس راستی ءَ زاہرکن و وتی مردمانی ناماں یا ادرساں من ءَ بہ گوش من ترا  سرکناں‘‘ بلے آ بے توار ات نزانگ ءَ ات کہ چے بہ کنت ’’بہ گوش منی برات مہ تُرس ‘‘ من پدا زور پر داتو گوشت۔ آئی ءَ پہ واری سر چست کت وتی کش گور ءِ مردمانی نیمگ ءَ چارگ ءَ پددیمءَ گوں من ءَ کت و پہ بزّگی گوشت  _ من دزّی ءِ لانچ ءَ آتکگاں منی اد ءِ مردماں من ءَ گوشتگ کہ ہر وہدے دبئی ءَ سر بئے ادءَ مخبر باز انت کسی سرءَ اوست مدار قادر ءِ ہوٹلءِ دیما بوشت منی ہمراہ دگہ چار پہٹان اتنت آ اے کش ءِ پہٹانیں دکانیاں وتی کتنت قادر ءِ ہوٹل ہرکس گوشیت ہمیش انت بلے وہدے آئی ءِ نام ءَ چاراں عائشہ ہوٹل نبشتگ من بازیں شوہازگ و چارگ ءَ پد ہما انت اے ہوٹلءِ دیما روان کایاں وتی مردماں ہم نہ گنداں و چہ ترس ءَ کسی دیما راستیں ہبر ءَ ہم ظاہر کت نہ کناں‘‘ تئی مردمانی نام کئے انت کجا کار ءَ انت و دبئی ءَ کجام ہند ءَ نشِتگ انت‘‘ آئیءِ تچکیں و دراجیں کسّہ ءِ گوشدارگ ءَ پد من یکیں گِین ءَ چہ آئی ءَ پرست کار و جاہ ءِ بابت ءَ آئی ءَ من ءَ دلجم کت نہ کت و ناں آئی ءَ ٹیلی فون نمبرے گون ات تہنا وتی نزیکیں دوسیادانی نام  _ گپت انت کہ من پجاّ نیارت انت نوں اد ءِ نندگ و وہدء ِ زوال کنگ ءَ دگہ نپے نیست ات پمشکا ورگ ءِ زرّانی دیگ ءَ رند من آ وتی کریہی لوگ ءَ برت کہ من ءَ ابید چارنفر _ پیسرءَ مان ات گوں آیاں اے من وتی ناکوزاتک ظاہر کت و پجاّر کنائینت آئی زیت وت ءَ گوں لوگ ءِ مردماں ہور تورکت آسکیں دیم روژنائیں ورنایے ات بے من ءَ وَ یک سہتے ہم نہ بوت من ءَ ہم کستریں برات ءَ دوست ات آئی ءَ بیست روچ بوتگ ات مئے لوگءَ۔ یک جمعہ ئی بیگاہے ءَ چو مدام ءَ آئی ءِ مردمانی شوہاز ءَ چہ گوادری بازار ءَ دیم پہ قادر ءِ ہوٹل ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ اتیں منی دلگوش وڑ وڑیں گد ءِ دکانانی تہا بانوریں کاڑانی نیمگءَ ات دان آئی ءَ منی دست گپت پرْتک و گوشت  _ ’’عبداللہ و عبدالرحمن انت‘‘ آئیءَ انچیں وڑے ءَ چو گوشت  _ کہ من پہ ہبکّہ ئی اے دیم آ دیما چارگ ءَ لگّتاں آئی ءَ منی دست یلہ کت و دکانے ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ لگِّت آیاں یک دگرءَ دیست و پشمبے مینگی نہ ات چہ گل ءَ من ءَ بیہال ئی کتگ ات۔ چہ آیاں یکّے منی نیمگ ءَ پہ حیرانی چارگ ءَ ات آئیءِ چارگ ءَ پشمبیءِ دلگوش منی نیمگ ءَ ترّات و پہ پشلی گوشت  _ بہ بخش منی دلگوش گوں ایشاں ات پدا دیم  _ گوں وتی مردماں کت من ءَ گوشت  _  اے دلوش انت اگاں آروچی ایشی ءَ من ءَ ڈیک مداتیں باریں منی چے ہال بیتگ ات و دلوش اے منی ناکوزاتک عبداللہ انت و اے واجہ ءَ عبدالرحمن گوشنت من گوں آیاں ڈیک ورگ ءَ وشی درشانت و پدا ما گوادری بازار ءِ تہہء ِ چاواری ہوٹلُک ءَ شت نشتیں پیپسی ورگ ءِ میانجین ءَ من آیانی نیمگ ءَ پہ شرّی چارت من ءَ انچوش گمان بوت کہ پشمبیءِ سیاد وتی نامانی دابءَ اتنت، آیانی ہبرانی تہا ہم عربی گاجیل ات و گداش ہم عربی گور ءَ ات من ءَ شک بوت کہ ایشانی نام ہم اے نہ ینت من ءَ آیانی ہمدیوانی سک تورگ ءَ ات من اے مارت کہ آمن ءَ سک ڈالچار کنگ ءَ انت آوت ماں وت ءَ گپ ءَ اتنت چہ آیانی گپاّں من سرپد بوتاں کہ آپیسر ءَ دیرہ ءَ بوتگ انت بلے مرچاں منا مہ عجمان ءَ جاہمنند انت و فوج ءَ کار ءَ انت و دوئینانی پاسپورٹ عُمانی انت من دیست کہ منی سنگت سک وش انت و من ہم ہبر ءَ وش اتاں پیپسی ورگ ءَ رند پشمبے ءَ لوٹ ات کہ گوں من ءَ گپے بہ کنت بلے عبداللہ ءَ موہ ندات و اشتاپی ءَ گوشت  _ ’’بہ رویں یا اخی دیر بیگ ءَ انت و توچے گوشئے دلوش انّی من بہ رواں گوں یا ‘‘پشمبے ءَ چہ من ءَ پُرست من چے گوشت کناں مستروت ئے ‘‘ من وتی بے وسی پدّر کت ’’لا یا اخی ماترا بریں‘‘ عبداللہ ءَ مارا پہ دگہ ہبر کنگ ءَ موہ ندات و ماچاریں پاد آتکیں من وتی دست کیسگ ءَ کت و چہ آیاں کمے تیز تر دیم پہ زرّانی دیگ ءَ روگ ءَ لگّتاں بلے عبداللہ ءَ منی دست گپت گوشت  _ ’’بل زرّاں ما وت دَئیں ‘‘ شما مہمان ات زرّانی دیگ ءِ حق منیگ انت ‘‘ ناں ! ناں اے مئے ملک انت و وتی ملک ءَ کس مہمان نہ بیت آئی ءَ اے وڑءَ من ءَ درا مدو وت ءَ ملکی یے حساب کت و زرّ دات انت ما ڈنّ ءَ در کپتیں وشّ انت دلوش مانوں رویں پشمبیءَ من ءَ امباز کت و اجازہ گپت بریں لوگ ءَ آسنگتان گند و وتی دوئیں جپت گداں زیر رند ءَ برو‘‘۔ لالا یا دلوش خلی گُد باز انت ، بریں روئیںعبدالرحمن ءَ پشمبے ءِ دست گپت و پہ بے کماری گوں من وتی گپّ کتنت روگ ءَ لگت انت من ہم ہدا ءِ میار کتنت و وتی لوگ ءَ آتکاں من ءَ ابید اے دگہ سنگت ہم پشمبیءِ کمیءَ مارگ ءَ اتنت بلے ما درست چہ اے ہبر ءَ وش اتین کہ آئی ءَ وتی مردم دیست انت پدا دلجم اتیں کہ روچے مئے ترانگ ءَ کپیت مارا سرے جنت بلے چوش نہ بوت آشت پدا دیم  _ نہ کت وتی گدانی رندءَ بلکیں پمے ہاترا نیاتک کہ آگد من پہ آئیءَ گپتگ اتنت یا بلکیں آئی ءِ عرب جتگیں سیاداں نہ اشت کہ آیک بلوچے ءِ بلوچی گداں گور ءَ بہ کنت آئی ءِ نیاہگ ءِ سوب باریں چی ات ما نزانت ، ابیدچہ اے گپ ءِ دلرنجی ءَ یا  بژنیءَ کہ یک رندے پہ مئے چارگ ءَ ہم نیاتک چیزے وہد ءَ پد ما ہم آ شموشت و وتی زند ءِ دگہ جنجالاں گوں بوتیں، بلے اے رانندہ ءِ رنگ و دروشم ءَ پدا من ءَ ہمائی ءِ ترانگ ءَ پرّینت و منی دل گواہی دیگ ءَ ات کہ اے ہمائی ءِ جرند انت بلے دل ءِ یک بہرے اے ہبر ءِ قبول کنگ ءَ ساڑی نہ بیت چی ءَ کہ اگاں ایشی ءَ چو بازیں عرب دودجتیں بلوچاں وت ءَ ہمایانی وڑءَ کتگ بلے من وَ ہما پیسری مردماں گڑا من ءَ چون جاہ نیارگ ءَ انت!!! بلکیں من ءَ پہ شرّی نہ دیستگ  _ گڑا جست  _ کناں شرّ ترانت منی دل و مجگ ءِ جنگے بنا بوتگ ات بلے آ چہ منی تہی جاوراں بے سما ات و گوں توار ءِ گوشدارگ ءَ دلگوش ات، منی منزل چہ رولہ ءَ دیمتر کویتی مسیت ئیگ ات بلے ٹیکسیانی جاہ رولہ ات پمشکا من رولہ ءِ نام گپتگ و ٹیکسی ءَ نشتگ اتاں و ٹیکسی سوق الجدید ءِ ڈولداریں مارکیٹ ءِ دیما رستگ ات و رولہ ہم دیر نہ یت و اے رانندہ ءِ بابت ءَ من ءَ وتی ایمن کنگ ہم الّمی ات پمشکا من گڈی برا پہ شرّی آئی ءِ نیمگءَ چارگ بناکت امنچو آئی ءِ نیمگ ءَ چارگ ءَ اتاں امینچو دلجم بیان اتاں کہ اے پشمبے ءِ جرند انت آخر صبرءِ کدّہ سرّریچ بوت و من چہ آئیءَ جست کت ’’ برات تو بلوچے ئے کئے من ۔۔۔۔۔ہو چی ءَ زاناں آئی ءَ یہ نتابلی منی پسو دات من گوشئے ترا پیسرءَ جاہیءَ دیستگ۔ من ٹیکسی ڈرائیورے یاں و تو مسافر تو من ءَ دیستگ آئی ءَ کمیّں پہ تژن کندِت و بلوچی گالوار ءَ گوں من گپ  _ کت و آئی ءِ ہمے گالوار ءَ من ءَ دلجمتر کت کہ اے پشمبے ءِ جرند انت پمشکا من ایمن بوت و گوشت تئی نام کئے انت ’’خمیس‘‘؟ آئیءَ گوں وتی یکیں پسّو ءَ منی گمان محکم ترکت چی ءَ کہ آوہدی آئیءَ بلو چی گد گور ءَ بزگیں بلوچے ات آئی ءِ نام پشمبے ات اے نام ءِ گرگ ءَ گون آئی ءَ ہچ لجّ و میار نہ کت نوں وَ باید لّج  _ بہ کنت آئی ءِ چو بیگ ءَ من بژنیگ ہم بوتاں و زہروں ہم آتک و پہ تژن گوشتوں خمیس یا پشمبے ’’بابا من گوشت خمیس خمیس تو پدا۔۔۔‘‘ اے بری آئی ءَ ترندی ءَ گوں منی پسّو دات دلوش ءَ جاہ کارئے ؟ ’’ کجام دلوش ؟‘‘ اے بری آئی ءَ منی پسّو دیگ ءِ بدل ءَ چہ من ءَ جست کت ہما دلوش کہ چہ قادر ءِ ہوٹل ءِ دپ ءَ تئی دست  _ گپت وتی لوگ ءَ برت ‘‘ ’’ من  _ جاہ نیاراں آئیءَ منی نیمگ ءَ نچارِت و ٹیکسی رولہ ءَ اوشتارینت دوکس ایرکپت یکے ءَ گوشت من ءَ العمرہ سنیما ءَ روگی انت ’’تو کجا ایر کائے آئی ءَ پدا پیشی وڑ ءَ پہ بے کماری چہ من ءَ جست کت اگاں تئی عربی شان ہراب نہ بیت من ءَ کویتی مسیت ءَ ایر گیج اگاں ناں ہمداں ایر کایاں ‘‘ چہ منی چو گوشگ ءَ آئی ءِ مُرکّ گیشتر مج ات و لگ ات روگ ءَ اے وہدی من ءَ پہ وت ءَ سک زہر آیگ ءَ ات دل ءَ گوشگ ءَ اتاں دریگتے من آ روچی اے پولیس ءِ دست ءَ بداتیں دگہ ناں ایشی ءَ وتی بلوچیت گار نہ کتگ ات و چہ پشمبے ءَ خمیس نہ بوتگ ات من ءَ زہر و بژنیگی ءَ انچوش کور و بے سما کتگ ات کہ ہچ سمااوں نہ بوت کہ کدی الحمرہ سنیما آتکگ و چے وہدءَ آدگہ مسافر ایرکپتگ من ہما وہدی ہوش کت کہ آئی ءَ من ءَ گوشت ’’ کویتی مسیت انت ایر نیائے ؟ من یک پادے چہ ٹیکسیءَ ڈن زمینءَ ایرکت دو درہم چہ کیسگ ءَ کشّ ات داتو پدا گوشت  پشمبے انچوشکہ تو وتی گُدبلوچی دود مڑاہ بدلینتگ انت وت ءَ نیم عربے کتگ منی ہبرے گرئے ’’چے ہبرے ‘‘ آئی ءَ اولی برا منی چماّنی تہہ ءَ چارِت و چہ منءَ جست  _ کت من چہ ٹیکسی ءَ ایر کپتاں و گوشتوں وتی زبان ءَ ہم بدلین یک رنگے بئے و وتی نام ءَ خمیسءِ بدلءَ چم جہل بہ کن ہمے نام ترا  زیب ایت منی اے ہبرانی اشکنگءَ گوں آئیءَ ٹیکسی انچوش گوں تیزیءَ بُرت کمین ءَ گوں دیم ءِ پہل ءِ دیوال ءَ جتگ ات  _۔

 

٭٭٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*