تازہ ترین
ur
بنیادی صفحہ » نوشتانک » حافظ عطاؔآسکانی

حافظ عطاؔآسکانی

ھر انسان ءِ تہ ءَ یک دگہ کسانیں چُکے ھست۔آ ھمے کہ چیزے گندیت گڈاجُست کنت کہ اے چی ئے؟چونیں ئے؟پرچہ چُشیں ئے؟پہ کئے انت؟ھمے پیمیں وڑ وڑیں جُست کنت کہ دانائیں مردماںءَ پگر ءُ زانتءِ آزمان ءَ گوں ھم کوپگ کنت بلے نہ زانتکار آھانی جُستاں ھچ بئے نہ کناں۔

آیا ابید چہ انسان ءَ دگہ چُشیں مھلونک ھست کہ گلزمین ءِ چیزاں پہ وت کارمرز بکنت۔یک چیزے ءَ پہ دوا ءُ داروءُ یکے پہ ورگ ءُ نوشگ؟دگہ چُشیں مھلونک ھست کہ چہ زمین ءَ بے کساس دوریں روچ ءُ استاراںچہ نَپ بُہ زوریت؟آیاں بہ زانت ءُ چہ آیاں وتی ساب ءُ داداں بہ ٹھینیتءُ چہ آیاں روچ پہ روچ نوک تریں نَپ چست بکنت؟منی ھیال ءَ اگاں ما گوں ھورت چاری ءَ بہ چاراںمئے اے جستانی پسّو انت،”انا”۔آیا چشیں دگہ مھلونک ھست کہ آ بزانت کہ مچے ءِ تہ ءَ یک نریں مچے ھست کہ آئی گُش ءَ داں ھُوش ءِ تہ ءَ ماں ندئے،آ ناہ پینگ بنت ءُ ورگی نہ بنت،یا آ بزان کہ بَروھدے ورگی نہ بیت وتی درچک ءِ ھم رنگ بیت ءُ چہ دور ءَ پرچہ میم نہ بیتءُ وھدے کہ پَشیت ءُ ورگی بیت وتی رنگ ءَ بدل کنت ءُ چہ دور ءَ گندگ بیت،گُشے گوانگ جَنت کہ بیا من ءَ بُورکہ نوں من ورگی آں۔

لھتیں مردم ءِ رَدیں گمان انت کہ درھا وت انچو وتگڑ انت،چو کہ یک مردمے ءَ کہ آئی ودی بوئگ ءِ روچ 19ءُ ماہ ءُ ھپتءُ سال  1900انت،نوں اے مردم پہ کارے ءَ یک دگہ میتگے ءَ راہ دیگ بیت،اودا پہ آئی یک کوٹی ءِ بست ءُ بندکنگ بوتگ،آ کوٹی میتگ ءِ ھپتمی ماڑی ءِ نوزدھمی تبک ءَ کوٹی لمبر 1900 انت۔آ وت ءَ پہ انچیں رَدیں ھیالاں ریپین انت ۔نوں جُست ایش انت کہ آیا ھمے مردم پدا دگہ ھوٹلے ءَ راہ دیگ بیت اودا ھم ھمے پیم بہ بیت،پدا سیمی جاہءَ،پدا چارمی جاہ ءَ،ھمے پیم،ھر جاہ کہ رئوت داں ھمے ڈول انت،آیا نوں اے مردم نہ ماریت کہ اے درھا اناگتی ءُ بے مانا نہ انت،نوں آئی ءَ ترسے چیر کپیت کہ گوں من چیزے بوئگ ءَ انت!!نوں اے جھان (کائنات)ءُ دگنیا پہ انسان ءَ ھمے پیم انت کہ گام گام ءِ سرا آ گندیت کہ گُشے اے چیز پہ ھمائی جوڑ کنگ بوتگ انت بلے انگت ءَ بے سُد روان انت ءُ ھمے بے سریں گمان ءِ تہ ءَ وت ءَ دروگیں تسلا دیاں انت کہ اے درھا انچو وت وتگڑانت۔من ءَ ھم دائم یک گونڈیں چکے ھمراہ انت۔مییم نہ بیت بلے من ماراں کہ گوں من گون انتءُ دائم من ءَ جُست کنت،من ءِ گُشیت کہ آیا دگنیا ءَ دگہ ھم انچیں مھلونک ھست کہ زمین پہ آئی تنگ بہ بیت ءُ آ چہ زمین ءِ سیمسراں در آھگ بُہ لوٹیت؟آیا انسان ءَ اے مزنیں پگر ءُ ھیال انچو وتسرا رستگ؟ من اے جُست ءِ پسّو ءَ انگت نہ دیاںکہ آ پدا دگہ یک پُر پگریں ءُ سر زاھر ءَ تپلیں جُستے کنت۔زان ءَ اے دگنیا ءِ بادشاہ انسان انت؟اگاں ھئو!گڈا پرچہ؟چونی ءَ؟آیاایشی ءَ ھچ مول ءُ مراد نیست؟

منی مجگاں (زھن)قرآن پاک ءِ توارے کئیت،

(وَ اِزقالَ رَبُّک لِلمَلءِکۃ اِنّی جَاعِل فِی الارض خَلیفۃََ۔سورۃ البقرہ(30))

"وھدیکہ گُشت تئی ھداءَ ملائکھاں ءَ کہ من جوڑ کناں زمین ءِ سرا پُشتپدے۔”

(الم ترو ا ان اللہ سخرلکم ما فی السمٰوات و ما فی الارض و اسبع علیکم نعمہ،ظاہرہ و باطنۃ،ومن الناس مَن یجادل فی اللہ بغیر علم و لا ہدی و لا کتب منیر۔سورۃ لقمان (20))

"زان ءَ شما نہ گند اِت کہ اللہ ءَ شمے دست ءِ چیر ءَ کتگ انت،ھر چیز کہ ماں آزمان ءُ زمین ءَ ھستءُ سرجمے کُت انت شمے سرا وتی داد (نعمت) سرزاھریں ءُ چیریں،ءُ مردمانی تہ ءَ انچیں ھست کہ اللہ ءِ بابت ءَ جیڑہ کن انت پہ نازانتکاری ءُ پہ بے راھشونیءُ بے رژنائیں کتاب ءَ۔ ”

(و سخر لکم ما فی السمٰوات و ما فی الارض جمیعاََ منہ،ان فی زٰلک لاٰیٰت لقوم یتفکرون۔سورۃ الجاثیہ(13))

"ءُ ھمائی شمے دزرس ءَ کُت انت ھر چیز ماں آزمانانی تہ ءَ ءُ زمین ءِ تہ ءَ،ھست اِشانی تہ ءَ مزنیں نشانی پہ پگر کنوکیں راجاں۔”

(یوالذی خلق لکم ما فی الارض جمیعاََ۔(سورۃ البقرہ(29))

"ھما انت آ زات کہ پہ شما ئے جوڑ کُتگ انت ،ھر چیز کہ زمین ءِ تہ ءَ ھست،دُرھا۔”

ھمے پیم ءَ ھر روچ انسان نوک نوکیں چیز گندیت،آئی تہ ءِ گونڈو گوں وتی جُستاں آئی ءَ بے چاڑ کنت،بلے ھمے گونڈوے جُستانی برکت انت کہ انسان روچے زانت ءُ پھم ءِ یک نوکیں تاجے سرا کنت ءُ کلیں مھلونک ءِ سرا بادشاھی کناں انت؟قرآن اتک گُشتے بیا من تئی کلیں جُستانی پسّو ءَ دیاں۔منی گالانی دریا ءَ سر زاھر ءَ مہ چار،چو تیاب ءِ لمب ءَ اوشتوک ءُ سئیل کنوک ءِ وڑا کہ آ ھچبرزانت نہ کنت کہ اے جُلگھیں جھان ءِ تہ ءَ چے ءُ چے ھست،بیا تہ ءُ توک ءَ دور کن من ترا گُشاں کہ تو کئے ئے؟ چہ کجا اتکگ ئے؟اے جھان چی ئے؟زندگی ءِ بندات چوں بوتگ؟زمین ءُ آزمان،ماہ ءُ استال چے انتءُ چوں اتکگ انت؟اے ھما جُست انت کہ اِشانی پسّو ءِ شوھاز ءَ ڈارونؔ ءَ سائنس ءِ راجدپتر ءِ تہ ءَ مستریں رَدی کتگ؟ءُ آئی پگر ءِ مردمان پہ آئی راستی ءَ یک انسان ءُ شادوے ءِ ھوریں ءُ وتگڑیں سرگے آئورت ءُ آئی  ءَ (پلٹ ڈائون مینءِ)نام دات  ءُ داں مزنیں وھدے ءَ انسان اِش گنوک کُت انت،انچو کہ اے دروگیءِ تہ ءَ ھور بوتگیں سائنسزانت ارنسٹ ھیکلؔ گُشیت کہ (اے دروگ ءُ انسانیت ءِ ریپینگ ءِ رَدی ءَ من سک پشومان ات آں ءُ من وت ءَ را سزا وار زانت بلے پدا من وت ءَ پہ اے ھبر ءَ تسلہ دات کہ من ایوک نیاں،اے کار تہ ءَ گوں من دگہ ھم باز گوں،زند زانتی(بیالوجی)ءِ جوانتریں تاک ءُ کتابانی گیشتریں ٹاھشت ھمے دروگاں چہ اڑ کنگ بوتگ انت،اے گواچن نہ انت بلکیں گیشتر وتگڑیں چیز انت)(۱)

ڈارون ؔ ءِ جوڑ کتگیں ماڑی ءِ ناسرجمیں ڈیکی ھما وھدا تُش تُش بوت انت وھدے کہ امریکہ ءِ استالزانتءَ وتی ھپتیں دورگند ءَ چہ چار اِت ءُ دیستے کہ استال چہ ما دور بُوان انتءُ وت ھم چہ یک دگرے ءَ چہ دور بُوان اَنت۔اِشی بزانت ھمیش انت کہ جھان پراہ ءُ مزن بُوان انتءُ آ پیم نہ انت کہ جسّدیاں(مادہ پرست)ھیال کُتگ اَت کہ جھان اوشتاتگ۔نوں جسدیانی وتگڑیں ھیال ءَ را سیاہ شپے ءَ پتات ءُ قرآن ءَ گُشت کہ من 1400سال پیسر اے بابت ءَ گُشتگ کہ،

(والسماء بنینا ھا باید و انا لمو سعون)

"ما اے آزمان پہ وتی زور ءَ جوڑ کتگ،ما ایشی ءَ پراہ ءُ شاھیگان کنانیں۔”

قرآن پاک ءِ تہ ءَ باز جاگہ ءَ آزمان ءِ لبز پہ (Space)  ءَ کارمرز بوتگ ءُ ادا ھم۔

اے بُن گپتگیں پگر ءِ پشت کپتگیں پُر ھما وھدءَ توپانیں گواتے ءَ گار ءُ بیگواہ کُت انت وھدے کہ1989؁ء ءَ امریکہءِ جھانی پٹ ءُ پول ءِ کارجاہ ناساؔ ءَ وتی کوب ءِ سیٹلائیٹ ماں (Space)ءَ یل داتءُ آئی اے چیز پدّر کُت کہ جھان ءَ را بنداتے ھست ءُ آئی بندات چہ یک ٹوھیں تراکے ءَ بوتگ کہ آئی ءَ (انفجار عظیم یا بِگ بینگ) گُشگ بیت۔نوں جسدّیاں ءَ گنوکی ءَ گپت ءُ لھتیں انگت ءَ وتی بے آسریں راہ ءَ سر جناں انت کہ راہ  ءِ وڑوڑیں ندارگانی تہ ءَ بُک وراں انت ءُ چہ منزل ءَ گار انت۔قرآن ءَ1400 سال ساری اے راز ءِ پردہ چست کتگ ءُ گشتگ کہ،

(اولم یر الذین کفروا ان السماوات و الارض کانتا رتقاففتقنا ھما)

"زان ءَ نہ گنداں ھما مردم کہ نہ مناں(کفر کن انت)کہ اے زمین ءُ آزمان یک بوتگ انت ءُ من دورا دورا کُتگ انت۔”

ھمے زمانگ ءِ گپ انت کہ انسانانی زانت ھمے بوتگ چک ءِ جنک یا بچک بوئگ چہ مات ءِ (Cells) آں بیت یا کہ مرد ءُ جن ءِ دوئینانی (Cells) آن بیت بلے قرآن ءَ دگہ ھبرے کتگ اَت کہ،

(وانہ خلق الزوجین الزکر و الاتنیٰ من نطۃ اذا تمنیٰ)

"ءُ ھمائی جوڑ کتگ انت دوئیں جُپت نر ءُ مادگ،چہ پٹے آپ ءَ وھدے کہ آ دور دیگ بیت۔”

Genetics ءُMolecular Biologyُُ  ءِ دیمروئی ءَ پد نوں پہ سائنسزانتاں اے چیز پدّر بوت کہ چُکے ءِ بچک یا جنک بوئگ مرد ءِ مرزی (Sperm)ءَ چہ بیتءُ گوں جنین ءَ ایشی ءَ ھچ پیمیں کارے نیست،نازانتکار تنگہ ھمے ردیں پگرے تہ ءَ انت کہ اے جنین ءِ سوّب انت،اگاں یکے ءَ دائم ءَ مردین چُک بیت یا جنین چُک آ اے چیز ءَ جنین ءِ سرا مُش انتءُ جنین ءَ را وڑ وڑیں تژن جَن انت۔

Gyanology ءِ ھما زانت انت کہ مات ءِ لاپ ءِ تہ ءَ انسان ءِ رُدگ ءِ وڑ ءُ ڈولانی بابت ءَ زانتکاری دنت،قرآن پاک اِشی بابت ءَ گُشیت کہ،

(ثم جعلنٰہ نطفۃ فی قرار مکین،ثم خلقنا النطفۃ علقۃ فخلقنا المضغۃ عظٰما فکسونا العظم لحما ثم انشانٰہ خلقا اٰخر،فتبٰرک اللہ احسن الخلقین۔)

"پدا ما کُت آ یک ترمپے آپ ءِ دروشم ءَ ماں رَکّتگیں جاھے ءَ ،پدا ما کُت ھمے آپ ءِ ترمْپ بستگیں ھون ءِ دروشم ءَ،پدا ما جوڑ کت ھمے بستگیں ھون یک گوشتے ءِ دروشم ءَ،پدا ما جوڑ کُت ھمے گوشت یک ھڈے ءِ دروشم ءَ،پدا ھما ھڈ پہ گوشت مانپوشت،پدا ما دگہ رنگے ءَ پیدا کُت،گڈا مزنیں بابرکتیں زاتے اللہ ،ھما کہ آ چہ دُرستاںجوانتر جوڑ کنت۔ ”

بازیں مردمان اے آیات سائنس ءِ رَد گُشت کہ انسان ءِ ھڈ پیسرا جوڑ بیت ءُ پدا آئی سرا گوشت مانپوشگ بیت،پرچہ کہ سائنس تنیگہ آ جاہ ءَ سر نہ اَت بلے رندا وھدے کہ انسان ءَ ھورت گند(Microscope) جوڑ کُت چہ ھمائی اے چیز ھورت چار اِت انت گڈا ھَجکہ بوت انت کہ قرآن ءِ یک یک گال راست انت۔بزان انسان ءِ رُدگ پھک ءَ ھما پیم انت کہ قرآن ءَ چاردہ سد سال پیسرا بیان کُتگ۔

مات ءِ چُکدان ءِ تہ ءَ چُک ءِ سئے تبک انت:

(یخلقکم فی بطون امہتکم خلقا من بعد خلق فی ظلمٰت تلٰث ،ذٰلکم اللہ ربکم لہٰ الملک ،لا الٰہ الا ہو فانٰی تصرفون)

"ءُ جوڑ کنت شمارا شمے ماتانی لاپانی تہ ءَ چہ یک پیدا کنگے ءَ پد دگہ پیدا کنگے ماں سئے تھاریانی تہ ءَ،ھمیش انت شمے اللہ کہ شمے رُودینوک انت،ھمائی واستہ انت بادشاھی،نیست ھچ وڑیں ھستی یے یئید آئی ءَ،نوں کجانگو شمابِر چکرینگ بئیت؟”

مروچیگیں دور ءَ Embrology ءِ کلیں وانگیانی تہ ءَ اے باروا المی زانتکاری دیگ بیت،پہ درور،

Basic Human Embrology ءِ تہ ءَ نبشتہ انت کہ "چُکدان ءِ تہ ءَ زندگی ءِ سئے تبک (Stages)انت۔(ا) پیش چہ جنین (      بنداتی دو ءُ نیم ھپتگ ) (۲) جنین ءِ جوڑشت(داں ھشتمی ھپتگ ءَ)(۳)ھشتمی ھپتگ ءَ رَند چُک ءِ رُدگ داں چلّگی ءِ وھد ءَ۔”

زمین ءِ چکّرگ ءِ بابت ءَ بنداتی پٹ ءُ پول ءَ رند باز مردم گَل ءُ شادان اَت کہ قرآن ءِ اے ھبر کہ روچ ھم گرد ءُ تاب ءِ تہ ءَ انت،دروگے!!(نعوزباللہ)

بلے قرآن ءَ وتی پیسلہ داتگ اَت،

(والشمس تجری لمستقر لھا ذالک تقدیر العزیز العلیما۔سورۃ یٰس(38))

"ءُ روچ انت کہ چکرّیت ءُ کئیت وتی اوشتاتگیں جاگہ ءَ ،ایش انت زبردست ءُ زبریں زانتکار ءِ جتگیں ءُ داشتگیں لیکہ۔”

استالزانتانی جَم کتگیں ساب ءُ دادانی راھبند ءَ روچ  7,20,000 میلءِ تیزی ءَ گوں یک ویگا نامیں استارے ءِ نیمگ ءَ تچان انتءُ آئی اے چکر آئی گچینیں منگل (Circle/Axis) ءِ تہ ءَ انت،بزان روچ یک روچے 172840 میل سپر کنت۔

قرآن پاک ءِ آیات ءِ اے گال کہ( لمستقر لھا )وتی منگل ءِ نیمگ ءَ اشارہ کنگ ءَ انت۔

موکو ءِ بابت ءَ نوکیں پٹ ءُ پول ءَ ھمے چیز پدّر بوتگ کہ ٹمبُک ءِ جوڑ کنوک مادگیں موکو انت،ھما وھدا کہ کس چہ اے چیز ءَ سرپد نہ بوتگ،قرآن پاک ءَ گُشتگ کہ،

(مثل الذین اتخدُوا من دون اللہ اولیاء کمثل العتکبوت اتخدث بینا،وان اوہن البیوت لبیت العتکبوت کانوا یعلمون)

"درور ھما مردمانی کہ بید ء اللہ ءَ پہ وت ءَ کارساز اِش جوڑ کُتگ چو ھما موکو ءِ انت کہ پہ وت ءَ لوگے جوڑے کُت،ھچ شک نیست کہ نزورتریں لوگ موکو ءِ لوگ انت،اگاں آیاں بزانتیں۔”

( اتخدث بینا)لوگے جوڑے کُت،ادا پہ مادگین ءَ کارمرز بوئگ ءَ انت،پہ نر ءَ اے لبز اے وڑ بیت(اتخذ بینا)۔

مروچی فنگر پرنٹ ٹیکنالوجی سک دیم ءَ شُتگ ،نوں ما سرپدیں کہ ھر انسان ءِ دستانی لکیر چہ دومئیگاں جتا انت بلے قرآن ءَ اشارہ ھما وھدا داتگ اَت،مروچی مئے پھم ءَ اتکگ،اللہ گُشیت کہ،

(ایحسب الانسان الن نجمع عظامہ،بلیٰ قدرین علیٰ ان نسوی بنانہ۔)

"زان ءَ انسان ھمے گمان کنت کہ ما آئی ھڈاںیکجاہ کُت نہ کنیں؟پرچہ نہ ما وَ آئی لنککانی بوگ بوگ ءَ بروبر کنیں۔ ”

اے زاھر ءَ کسانیں رِدے (جملہ)ءِ تہ ءَ بزانت ءِ جھانے چیر،پہ پگر کنوکاں۔

نوں بیا اِت کہ جیڑاں ءُ پگر کناں کہ اے چونیں کتابے؟اے کتاب انسانے ءَ جوڑ کُتگ؟یک انسان ءِ چاردہ سد سال پیسر اَچ وت اے گپاں جت کت کنت؟پسّو یکے،انا،ھچبر نا۔۔۔!!

لھتیں مردمے مجگانی تہ ءَ اے ھبر کئیت کہ پِلان پِلان چیز ءِ بابت ءَ قرآن ءَ پرچہ ھچ نہ گُشتگ؟گَپ ایش انت کہ قرآن ءِ مول ءُ مراد دگنیا ءِ تہ ءَ اللہ ءِ کانود ءُ راھبندانی رِد ءَ زند گوازینگ ءِ سوجے دیگ انت بلے لھتیں انچیں زانشت اللہ ءَ پمیشکہ اے کتاب ءَ را مان کُتگ کہ اے قرآن ءِ راستی ءِ درور انت،دانکہ انسان بزانت کہ اے انسانے ءِ جوڑ کُتگیں کتابے نہ ئے۔مھتر محمد ﷺ ءِ یک پاکیں گُشتنے (حدیث) ھست کہ،

(ولا تنقضی عجائبہ)”اشی تہ ءِ ھجکہ کنوکیں چیز ھچبر نہ کُٹ انت۔

بزان دانکہ کیامت اے نوک انت،ھمینکہ کہ وھد گوزْاں کنت انسان ایشی تہ ءَ نوک نوکیں چیز گندیت۔دگہ باریں چے چے اے دریا ءَ را مان بلے اودا انسان تنیگہ سر نہ انت۔

من یک جُستے کناں کہ اگاں امروز ءِ زانتکارتریں مردم یک مزنیں کتابے نبشتہ بکنت،ھما چیزانی بابت ءَ کہ زانت اِش،پدا کلیں جھان ءَ توار بہ جنت کہ بیا اِت اِشی تہ ءَ رَدی بُہ شوھاز اِت؟کس چُش کُت نہ کنت بلے قرآن ءَ چاردہ سد سال پیسر انسانان ءَ گُشتگ کہ،

(افلا یتدبرون القرآن ولو کان من عند غیر اللہ لو جدوا فیہ اختلافاََ کثیرا۔)

"آیا نوں آ ھیال ءُ پگر نہ کن انت قرآن ءِ تہ ءَ،ءُ اگاں اے (قرآن) بید ء اللہ ءَ چہ دگہ نیمگے بُہ بوتیں گڈا دیستگ ات آیاں آئی تہ ءَ ردی یے۔”

ھمے پیما کہ قرآن پاک ءَ تو پَچ کن ئے آئی دومی سورۃ ءِ دومی آیات ءِ تہ ءَ قرآن گُشیت کہ،

(ذالک الکتاب لاریب فیہ)

"اے کتاب ءِ تہ ءَ ھچ شک نیست۔”

انچو کرنانی گوزگ ءَ رند آئی تہ ءَ کس ءَ یک ردی یے ھم در کپت نہ کُتگ۔

ابولھبؔ ھما مردم انت کہ آئی مھتر محمد ﷺ ءِ کا ر ءِ اوشتارینگ ءِ ھاترا ھر روچ یک پندلے ساز اِت۔بلے آئی ھیال ءَ پرچہ اے ھبر نئیت کہ قرآن ءَ یک سورتے (تبت یدا ابی لہب و تب)منی ءُ منی جنین ءِ جھندمی بوئگ ءِ ھبر ءَ کنت،ما دروگ مسلمان بہ بئیں (عبداللہ بن ابی ءِ پیم ءَ)بِلے کہ اے قرآن دروگ بند کنگ بیت ءُ مردم گُش انت کہ محمد وَ گُشت کہ اے جھندمی انت،اے وَ مسلمان بوت انت۔زانگ بوت کہ اے اللہ ءِ کلام انت۔

(ومن اصدق من اللہ حدیثا)

"ءُ کئے انت چہ من ءَ تچک تریں ھبر کنوک۔”

قرآن یُک ءَ ھما کتاب انت کہ باور نہ کنوک ءَ پگر ءِ نیمگ ءَ توار جَنت،گُشیت،

(وفی انفسکم ،افلا تُبصرون)

"ُُٗءُ شُمے جند ءِ تہ ءَ( نشانی ھست)زان ءَ شما نہ گند اِت؟”

ءُ گشیت،(افلا یتفکرون)زان ءَ آ پگر نہ کن انت؟(افلا یعقلون)زان ءَ آ وتی زانت ءَ کار نہ بنداں؟سورۃ الشوری ءِ تہ ءَ گُشیت ،

(سنریہم اٰیتنا فی الا فاق وفی اتفسہم حتیٰ یتبین لہم انہ الحق اولم یکف بربہ انہ علی کل شی ءِ شہید۔سورۃ الشوری(53))

"نوں زوت ما پیش داریں آیاں ءَ وتی نشانیاں ماں دگنیا ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ ،ءُ ھمایانی جند انی تہ ءَ،داں پہ آیاں پدّر بہ بیت کہ راست ھمیش انت،آیا تئی پروردگار ءَ را ھمے (ھبر)بس نہ انت کہ آ ھر چیز ءِ سرا گواہ انت۔”

بچار وتی چَپ ءُ راست ءَ پدا پگر بکن،اگاں تئی پھم ءَ نہ نشت پدا بوان پدا پگر بکن،پرچہ کہ اے یک انچیں کتابے کہ یک آیاتے اگاں تو دہ رَند ءَ پہ پگر بوان ئے ،ھر رَند ءَ پہ تو نوکیں رازے پدّر بیت۔سورۃ آل عمران ءِ تہ ءَ اللہ گُشیت،

(ان فی خلق السمٰوات وا لارض و اختلاف الیل و النہار لا یٰتٰ لاولی الا لباب الذین یدکرون اللہ قیٰما و قعودا و علیٰ جنو بہم و یتفکرون خلق السمٰوٰت و الارض ربنا ما خلقت ہٰذا باطلا ،سبحٰنک فقنا عزاب النار۔سورۃ آل عمران ۔190.91)

"بے شک آزمانانی ءُ زمین ءِ پیدا کنگ ءِ تہ ءَ ،ءُ شپ ،روچانی بدل بوئگ ءِ تہ ءَ بازیں نشانی ھست پہ زانوگراں۔ھما کہ اللہ ءَ پاد کن انت،او اوشتوکائی ءُ نندوکائی ءُ کشوکّائی لیٹاںءُ سک ھیال ءُ پگر کن انت آزمانانی ءُ زمین ءِ پیدا کنگ ءِ تہ ءَ،اے مئے پروردگار !تو اے بیکار جوڑ نہ کُتگ،تو پاک ئے (چہ ھر نزوری ءَ)نوں دور بہ دار مارا چہ جھندم ءِ آس ءَ۔  ”

پمیشکہ حسن بصریؔ ؒ گُشیت کہ،”تفکر ساعۃ خیر من قیام لیلۃ” بزان،اللہ پاک ءِ نشانیانی تہ ءَ ھیال ءُ پگر کنگ ءِ یک ساھتے چہ سرجمیں شپ ءِ اِبادت ءَ گھتر انت،پرچہ کہ چہ اے چیز ءَ اللہ پاک ءِ سرا سِتک گیش بیت۔مھتر محمد ﷺ ءِ پاکیں گُشتن انت کہ آئی ءَ گُشت،”زانتکار(عالم) ءِ شان چہ اِبادت کنوک (عابد)ءَ ھنچو مزن انت کہ منی شان چہ شما کمتریں ءَ ۔”ءُ پدا واجہ ءَ اے آیات ونت،

(انما یخشی اللہ من عبادہ العلماءُ)

"بے شک چہ اللہ ءَ زانتکار تُرس انت چہ آئی بندھانی تہ ءَ۔”

زانتکار ھما انت کہ اللہ پاک ءِ نشانیانی تہ ءَ پگر ءُ ھیال کنت ءُ جیڑیتءُ وڑوڑیں نشانی کہ آئی دیما کاینت آئی تُرس گیش بیت چہ اللہ پاک ءَ۔

اے قرآن ءِ لھتیں (معجزہ)انت،چہ نبشتانک ءِ دراج بوئگ ءِ تُرس ءَ من گیشتر بیان کُت نہ کُت۔منی چہ اللہ ءَ لوٹ ھمیش انت کہ آ مارا قرآن پاک ءِ پھمگ ءُ ایشی راھبندانی رِد ءَ زند ءِ گوازینگ ءِ ھُبے بہ دنت۔(آمین)

(۱)Francis hitching,the neck of Giraffe:where Darwin went wrong ,New York,Ticknor and fields 1982 p 204

 

٭٭٭

 

 

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*